~🥀Artık Seni Sevmiyorum🥀~
*** Oğuz’un bastığı anahtarlarla birer birer yanan ışıklar, evi loş bir karanlıktan çıkarıp göz alıcı bir aydınlığa bürüdü. Geniş salon, tavandan yere uzanan avizeler, modern çizgilerle döşenmiş mobilyalar... Her köşesi özenle tasarlanmış, her detayı kusursuzdu. "Burası da benim çöplük." dediğinde istemsizce hafifçe sırıttım. Hizmetliler sessiz adımlarla valizlerimi alıp yukarıya taşıdıktan sonra ortadan kayboldular. Oğuz, kucağındaki Kumsal’la bana döndü. "Kumsal’ın bugün için uyuyacağı bir beşik yok maalesef. Ama yarın odası hazır olacak." Başımı iki yana salladım, gözlerimi kaçırarak. "Oğuz... Ben burada geçici kalacağım zaten. Çünkü ondan ancak bu şekilde kaçabilirdim. İngilizcem var, bir iş bulurum. Bulaşıkçı olsam bile sorun değil." Yanıma yaklaşıp Kumsal’ı bir kolunda taşıy
- Writer
