*** Çekdar'dan... Söylediklerimden sonra Zemheri'nin yüzü donmuş gibiydi. Ne bir kaş kıpırdadı, ne dudak oynadı. Sadece gözlerini dikti bana ve o bakış, gerçekten içimi ürpertti. Tanıdığım o kadın gitmişti sanki; yerinde, buzdan duvarlarla çevrili bir yabancı vardı. Sonunda dudaklarını araladı. "Kendine hizmetçi arıyorsun sanırım?" Sesi soğuktu. Bir an ne diyeceğimi bilemedim. Yanlış anlamıştı... "Hayır, elbette hayır." dedim hemen. "Sadece mutlu bir yuva istiyorum. İşten döndüğümüzde çocukların sarılacak bir annesi olsun istiyorum. Evde sıcak bir nefes, bir huzur... o kadar." Tek kaşı havalandı, dudağının kenarı kıvrıldı. Sırıttı. "Ah Çekdar Ağa, ah..." dedi alayla. "Üzgünüm ama ben Karan ve Nazlı’ya anne olamam. Kimden peydahladıysan veya almışsan, onlar annelik yapsın. Benim tek b

