"But what about love? Do you love me?"
Tanginang bibig 'to, ayaw paawat.
Lumanghap ako ng hangin at dali-daling nag-iwas ng tingin. Nagsimula na akong kumain para iwala ang kaninang sinabi, si Brayden naman ay nananatiling nakatingin sa akin habang pinapanood ako.
Hindi tuloy maiwasan na mailang ako. Hiyang-hiya na nga ako dahil sa mga pinagsasabi ko. Kung bakit ba naman kasi ganito ako katapang magsalita? Minsan ay wala ng preno ang bibig ko.
"Kumain ka na!" utos ko dahil hindi pa rin siya gumagalaw, ramdam ko pa rin ang mariin niyang paninitig sa akin.
"The moment I saw you for the first time, hindi kita kailanman kinalimutan, Brayleigh. That is my proof that I can say I've loved you for a long time, " anang Brayden na kulang na lang ay takpan ko ang magkabilaang tainga. "You want m
