Mabilis na umuwi si Alexis sa mansiyon at inempake ang mga gamit niya. Buti na lang at wala ang Donya. Nag-iwan lamang siya ng sulat sa pinto ng kwarto ng Donya at lumuluhang umalis. Napapikit lamang siya habang nakasandal sa bus na sinasakyan papunta sa Barangay Dilag. Ang kinalakhan niya.
Napangiti siya nang peke nang maalala ang kagagahan niya at kung paano siya lokohin ng taong akala niya'y mahal na mahal siya. Ilang oras lang ay napapikit siya ng mata at lumanghap ng sariwang hangin. Nag-umpisa na namang umagos ang luha niya sa mga mata. Agarang pinunasan niya ang mga mata at pumara na ng tricycle.
"Sa ikalawang kanto po purok-cinco," nakayukong sambit niya sa driver.
Agad namang umandar ang tricycle. Napansin pa niyang panay ang tingin nito sa kaniya. Agad naman niya itong tiningn
