"Bir kış sabretmişsin de tam çiçek açacakken dolu vurmuş gibi oluyor bazen hayat."
José Mauro de Vasconcelos
Bülent'i kendi elleriyle yakalamış, tabiri caizse onu doğduğuna pişman etmişti. Fakat her vurduğunda acıdan hoşlanan pis bir ruhu olduğunu görmüştü. İşte o anda kayış kopmuştu. Mirza, bütün her şeye sağır kesilmişti.
“Hele sen kimsin, kahvenin evladı? Benim iki gözüme canıma zarar vereceksin ha,” deyip hınçla yumruklamıştı onu. Elleri ve beyaz gömleği kana bulanmıştı. “Sen kızımı sahipsiz mi sandın? Onun bir orduya bedel babası var lan!” diye gürleyip demir sopalarla girişti.
Polat, izin almadan depoya girdiğinde kapının yanında duran Azat'a, “Kim bu amcam, ne zamandan beri çocukları döver oldu?” diye sordu.
Azat canı sıkılarak, “Ayla'yı rahatsız etmiş amcada, duyunca işte görü
