"İnsan yaradılışı kusurludur. En parlak yıldızların bile üzerinde lekeler vardır.”
Charlotte Brontë
Urfa'dan gelen kaynanasını, kocasının hatırı için çok iyi ağırladı Fidan. Rabia Hanım'ın esmer yüzünde ve ellerinde “deq” dedikleri dövmeler vardı. Her zaman yöresel kıyafetlerini giyerdi. Hangi elbiseyi giyerse giysin, muhakkak üstüne kaftan giyerdi. Mavi ve lila tonlarında olan yazmasını takardı hep. Her şey eskisi gibiydi, hiç değişmemişti. Tabii, gelinine olan nefreti de değişmemişti.
Urfa'dan Adana'ya mevsimlik işçi olarak geldiklerinde, Mirza Fidan'ı görür görmez sevmişti. Lakin tek kelime Türkçe bilmiyordu; Fidan da Kürtçe bilmiyordu. Birbirlerine dillerini öğrettiler. Aylar geçti, aşkları artık iyiden iyiye göze çarptı. Rabia ve Fidan'ın annesi karşı çıktılar. Onları kendi kuzenle
