The Night Changes

It's was seven years ago when i decided to left him without any words. I left him cause i was afraid that i fell for him NO, i afraid that if i confess to him i wilm gonna be rejected so i decide to leave him while he's sleeping peacefully without knowing that in the other day he will gonna wake up without me. Papasok palang ako sa office when i saw him, hinde ako pwedeng magkamali. Mula sa tindig palang niya alam kong siya na yun, siya yun ang lalaking iniwan ko ng walang salita. Hinde na ako nag abala na tignan pa siya, dahil baka mag-tama pa ang aming paningin. Pagkapasok na pagkapasok ko ay dumiretso na ako sa table dahil may kailangan pa akong gawin para sa isang clients. Narinig ko ang isang katok habang abala ako sa pagd-design. Hininto ko muna ang aking ginagawa at pinapasok ang kumakatok. Nakita kong si Marj lang pala iyon well, si Marj short for Marjorie ang kaibigan ko mula noong mga bata pa kami ay magkaibigan na talaga kami, kapatid na rin ang turing ko sakanya. "Hi, goodmorning Val mah labs" "Ang aga-aga ang corny mo" "Anong corny dun ha?" "Nako Marjorie tigilan mo'ko sa pagtawag mo ng 'mah labs' na yan" Inirapan niya lang ako at sumalampak sa isang maliit na sofa sa gilid ng office ko, well sanay na ako na palagi yan pupunta rito para mambwuset jk. "Hoy, Valerie Ramos alam mo ba may nalaganap akong chismis" aniya. "Ang aga chismis agad, spill the tea" pagkasabi ko nun ay tumayo na ako para pumunta sa coffee machine. "So eto na nga Dad have a new client, and he's so pogi but.." aniya niya at biglang huminto. Habang hinihintay ko ang idudugtong niyang sabi ay natapos ko na gawin ang kape namin dalawa kaya inilapag ko na ito sa coffee table, at umupo sa tabi niya. "But?" tanong ko. "But ahm... Ahm the new client of dad is your ex, and dad want na ikaw ang kumuha ng new project." she said with a nervous stone. Tumango tango lang ako habang umiinom ng kape. Muntikan ko ng maibuga ang iniinom ko, ng ma-realized ang sinabi niya. "WHAT!? Tito new client is my ex and he want na kunin ko ang project na yun" sabi ko habang gulat na gulat padin sa sinabi niya. "Y-yes, that's what i'm here and wait there's more, may meeting mamaya sa conference room with your ex" aniya. Napailing na lang ako, so that's why kaya andito siya. I want to take it the project but i can't, just i can't i don't want to see him again after what i do to him i felt guilty. "I can't take it, maybe if i say to tito na i can't take it maintindihan niya naman." sabi ko at umiling. "Ahm Val why you can't, it's was just seven years ago naman na" she ask me with a confuse face. "I can't Marj, i felt guilty for what i did to him. I hurt him alot, i left him and i don't want to have a chance to meet him again or kahit makasama siya." "Pero? Makakatulong ang project na yun para makapag-ipon ka" she's really trying to convince me to take it the project. "But Marj......"naputol ang sasabihin ko ng biglang kumatok ang pinto at iniluwan doon ang aking secretary. " Ma'am excuse, pinapatawag lang kayo ni Sir. Fernandez sa conference room may meeting daw po." magalang na aniya. Tumango lang ako at sinabing susunod na ako. Napag desisyonan din ni Marj na sumama sa meeting para alam niya rin ang pag-uusapan. Pagkarating namin sa conference room ay andun na silang lahat at mukhang late pa kami. " I'm sorry we're late, inayos ko lang po kasi ang mga design para sa project ko ngayon." magalang na sabi ko kay Tito. "It's ok, may inaantay din pa naman tayo, you two may sit" aniya. Umupo na kami sa chair na nakalaan para sa'mim. Pagka upo na pagka upo palang ay may ibinubulong na agad ang magaling kong kaibigan. "Sa tingin mo yung ex mo kaya ang ka meeting natin ngayon?" aniya. "Sa tingin ko oo kasi sinabi ko na pala kanina HAHAHA" dagdag niya pa at umiling nalang ako. Well pinag-iisipan ko parin kung kukunin ko ba ang project na sinasabi ni Marj. Hinde ko alam kung kakayanin ko kunin yun. I mean konti palang ang project na meron ako, ang iniisip ko lang ay kaya ko bang kunin ang project at makasama muli siya. Nasa malalim akong pag-iisip ng marinig ko ang pagbukas ng pinto ng conference room. Nag-angat ako ng tingin at the hell nagtama pa ang aming paningin. Ako na ang unang umiwas ang tumingin nalang sa folder na nasa harap ko. "I'm sorry I'm late Mr. Fernandez, na traffic lang ako"aniya. " It's ok, you may sit" naka ngiting ani ni tito sakanya. Hinde ko na siya tinignan dahil ramdam ko ang mga mata niya na nakatingin sa'kin. Nakinig na lang ako sa pinaliwanag ni Tito. Hindi ko maiwasan tumingin sakanya. Lalo siyang gumwapo, he's more matured on he's outfit, agad akong napa-iwas ng bigla siyang tumingin sa'kin. "So Ms. Ramos, it's ok ba na tanggapin mo ang project with Mr. Quismundo?" biglang tanong ni Tito. Hinde agad ako sumagot, may parte sa'kin na sinasabing kunin ko at may parte naman sa'kin na sinasabing huwag kong kunij ang project na ito. "Ahm i will think about it Sir" yun nalamang ang tangi kong naisagot kay Tito. Tumango tango siya at nagsalita muli. "So well, If nakapag isip na si Ms. Ramos i will say it nalang to you Mr. Quismundo" aniya. "Ok, i will gonna wait" sagot ni Shan. "Hmm Sure, pwede na kayong bumalik sa office nyo tapos naman na ang ating meeting" nakangiting sabi ni Tito, at umalis na. Tumayo na ako ng maramdaman ko ang biglang pagkalabit ni Marj sa likuran ko kaya agad ko itong nilingon. Binigyan ko siya ng isang mapagtanong ng mukha. "Mag-usap tayo mamaya pagdating sa office mo" seryosong saad niya. Tumango lang ako at dumiretso sa pintuan. Muntikan pa kaming magsabay sa pintuan, buti nalang ay umuna na bigla si Marj kaya pinauna na niya kaming lumabas. Habang tahimik kaming naglakakad ay iniisip ko about dun sa project. Pag hinde ko yun tinanggap sayang naman ang pera para din un sa iniipon ko pagpapagawa ng isang orphanage. Pumasok na kami sa elevator at bago pa maisara iyon ay may isang kamay na humarang kaya binuksan ko iyon. Hinde ko inaasahan na siya pa ang makakasabay namin sa elevator. It's feel a heavy feeling na makasabay ko siya. Bakit ba ambagal umakyat ng elevator o sadyang nababagalan lamang ako. Hinde ko maiwasan makaramdam ng awkwardness kaya lumapit nalang ako kay Marj na may tinitignan sa phone. "Psst Marj" mahinang pagtawag ko sakanya. Lumingon naman ang gaga at tinaasan pa ako ng kilay. Aba attitude ha. "Bakit?" "Pwede ka ba mamaya? Labas tayo punta tyo Pop Up libre ko g ka?" pag-aaya ko sakanya. "Pop Up ang layo gaga, pero sige libre mo naman kaya g sayang ang libre" aniya at tumingin na muli sa cellphone niya. Haist sa wakas at tumunog na ang elevator, hinila ko na agad ang gaga at mabilis na naglakad palayo sa elevator. Grabe nahirapan ata ako huminga doon. Paano ba naman kasi, ikaw kaya maka sabay ang taong iniwan mo ha ay nako. Dumiretso lang kami sa office ko at pagka-pasok ay bumuga ako sa hangin. Umupo lang ako sa swivel chair at pinipigilan sumigaw. "Hoy, Val mag-usap tayo" biglang tawag ni Marj sa'kin habang seryoso ang mukha. Ano ba tong babaitang toh tatawagin nalang ako ang mukha parang mangangain ng buhay. Hinde ko na siya sinagot at dire-diretso siyang umupo sa tapat ko. "Valerie, seryoso ako tanggapin mo na yung offer makakatulong yun sa ipapagawa mong orphanage" aniya. Umiwas ako ng tingin at bumuntong huminga. "Hinde ko alam, ayoko ng mapalapit sakanya pero iniisip ko rin yung pera makakatulong yun pang pagawa ng orphanage" saad ko sakanya at nagbaba ng tingin. Pagkarating namin sa Pop Up ay iniwan agad ako ng gaga, dahil may nakita raw siyang boy at ayun humarot na naman. Wala na akong nagawa at pinabayaan ko nalang, ang sabi ko ay pumunta nalang siya sa'kin kapag uuwi na kami. Nag-order lang ako ng isang bote ng san mig at ininom 'yon. Oorder pa sana ako ng isang bote ulit ng marinig ko ang boses niya. The f*ck at oo nga naman mapagbiro ang tadhana, nakalaan ata ang araw na ito para magkita kami muli. Sinigurado ko muna na wala na siya at naka-alis na siya bago ako mag-order ulit ng isa pang bote, hinde ako nakuntento at umorder pa ako. Magpapalasing muna ako ngayong araw gusto kong kalimutan ang lahat na nangyari ngayong araw na ito. Pero mali atang uminom pa ako ng marami dahil lalo ko lang naalala ang ginawa ko sakanya nung gabing 'yon. F*ck it's already seven years ba't ko pa naalala yun, i supposed to moved on na ha pero bakit ganun hanggang ngayon masakit padin para sa'kin na ginawa ko iyon sakanya. Alam kong mali iyong nagawa ko sakanya kaya alam ko rin na hinde na niya ako mapapatawad. Ginawa ko lang naman yun noon dahil alam ko sa sarili ko na natatakot ako na kapag lalo akong nahulog sakanya ay masaktan ako sa huli. Nakita ko ang sakit sa mga mata niya noong nasa bar siya habang naka-tingin ako sa malayo. Iniwan ko siya pero hinde ako nawala sa tabi niya kagaya ng pangako ko sakanya. Nakita ko kung paano siya masaktan sa pag-alis ko, nasasaktan akong makita ko siya na ganun kaya ng hinde ko kinaya ay umalis na ako at nag-impake ng gamit paalis ng bansa. Naka-ilang bote na ata ako pero hinde parin ako tinatamaan ng alak. Siguro ganto malang nararamdaman ko kasi alam kong sa sarili ko na sobrang nasaktan ko siya. Noong nasa ibang bansa ako ay nagkakaron padin ako ng balita about sakanya. Alam ni Tita na umalis ako alam nilang lahat, siya lang ang hinde nakaka alam na umalis ako. Mali ba? Mali ba ang ginawa ko noon kaya ganto nalang kasakit kapag bumabalik ang mga ala-ala na 'yon, ganun na ba ako ka guilt para hanggang ngayon ay hinde maalis ang sakit na iyon. Ayoko na, ayoko na pag pumasok pa ulit ako sa buhay niya at masaktan ko na naman siya. Masyado ko na siyang nasaktan noon, ayokong sa muli naming pagkikita ay masaktan ko muli siya. Hinde ko namalayan na umiiyak na pala ako kaya agad ko tong pinunasan at umorder ng limang shot ng tequila. Bahala na kung malasing gusto kong mawala ang sakit na hinde parin naalis. Naramdaman ko na tinamaan na ako ng alak kaya nakisabay na ako sa gulo ng mga tao. Sumayaw ako sumabay sa kanta ng music, ng biglang may naramdaman akong humawak sa waist ko. "Hey, are you alone?" tanong ng lalaki na hinde ko alam kung sino, pero infairness ang kuya nyo spokening english. "Ha? Ano lakasan mo 'di kita marinig" ani ko ba't totoo naman' di ko siya marinig. "I said, are you alone?" aniya niya at inilapit ko ang tenga ko para marninig "Ah you're asking pala if i'm mag-isa lang well mag-isa lang ako, ikaw ba" sigaw ko na sabi sakanya. "I'm alone too, you want to dance?" abough niyaya niya ako oo niyaya niya ako BWAHAHHA Pumayag na rin akong mag sayaw kami habang nag sasayaw kami ay unti-unti niyang nilapit ang ulo niya sa'kin alam kong hahalikan niya ako kaya umiwas na agad ako. Hinde ko alam pero sa buong seven years ginugul ko lang ang sarili ko sa pag-aaral at pagtratrabaho, i mean may mga naka flings ako pero hinde nagtatagal. Hinde ko namalayan na kinakausap pala ako ng lalaki na nasa harap ko, i'm so preoccupied kaya nag excuse ako sakanya at sinabi hahanapin lang ang kaibigan ko. Bumalik ako at hinanap si Marj at ayun nakikipagharutan ang depungal sa isang table. Tinignan ko sino ang mga kasama niya sa table na iyon at nakita kong pamilyar ang mgalalaking yun, at pucha 'di ako nagkakamali andun siya kasama ang mga kaibigan ni Shan. Walang pasabing linuntahan ko siya doon sa table. "Woi Val long time no see, ang ganda mo parin BWAHABAHA" biglang sabi ni Axel pagkarating ko sa table nila. "Hoy gago, baka gusto mo mamatay ng maaga si Val pa ang pinuntirya mo" sabat naman ni Ethan "Gago binati lang eh alam ko namang nakabantay yun noh" giit naman ni Axel "Alam nyo para kayong tangang dalawa naririnig kayo nun panigurado" sabat naman ni Cedric Hinde ko na sila pinansin at hinatak na si Marj. Narinig ko pa ang pagtawag nila sa pangalan ko pero hinde ko na iyon pinansin "Ba't mo'ko hinihila nag-uusap pa kami" sabi niyanat sabay pout. Abough kala ata niya madadaan niya ako sa pagpapa cute. Nako haist napa iling nalang ako, sinabing wag nalang siyang lalayo at sakanila nalang makipag-usap. Pumunta na ulit siya doon at kinawayan lang ako ng tatlong ugok na yun haist. Hinde ko naman ipagkakaila na namiss ko sila. Naglakad ako sa paalis ng may biglang humawak sa pala pulsuhan ko. Tinignan ko kung sino iyon, pagkakakita ko ay agad kong binawi ito. Pero bago pa ako makahakbang paalis ay hinawakan niyanmuli ako. "Bitawan mo nga ako" inis na sabi ko. "No! Saan ka pupunta, you're so drunk" mariin niya sabi. "Hinde ako lasing, hinde kaya bitawan mo ako" "Ano ba! Apaka hard headed mo talaga hinde ka aalis pag hinde ako ang kasama mo" aniya. "Heh ano ba" "Enough, let's go you i'll take you home" sabi niya at hinatak na ako papunta sa kotse niya. Wala na aking magawa dahil umiikot na rin naman ang paningin ko. Bakit ba apaka bait niya sa'kin or baka ganto talaga siya kaya dapat 'di ako mag assume tama yan. "Alam mo, seven years na nakalipas pero pinagsisihan kong iniwan ka. Alam mo bakit? Kasi nakikita kita asa bar nagl-lasing puno ng sakit, nasasaktan ako na iniwan kita." panimula ko habang siya ay tututok padin sa pagd-drive. Lasing ako alam ko pero alam ko ang mga sinasabi ko. Alam ko ang bawat sakita na kumalabas sa bunganga ko. Alam ko lahat pati ang sakit na nararamdaman ko alam ko. Nakatutok kang siya sa kalsada pero nakayukom ang mga kamao niya sa manibela. "Alam mo ayaw naman kita iwan nun eh, ginawa ko lang naman 'yon dahil natatakot ako......natatakot akong pag nahulog ako ay masaktan ako sa huli" sabi ko habang sabay-sabay na lumuha ang dalawa kong mata. "Iniwan kita kasi ayokong masaktan,,, ayokong mawala ka sa huli kaya natakot ako. Masakit kasi alam kong hinde mo'ko mapapatawad sa ginawa ko,,,,, pero desisyon ko naman 'yon eh kaya tama lang na masaktan ako" "Stop it, you're drunk" mariin niyang sabi. Ako? Lasing, hinde siguro lasing ako pero alam ko ang sinasabi ko sakanya. Bakit ayaw niya ba marinig ang rason ko kaya iniwan ko siya? Gusto ko lang ilabas ang sakit nararamdaman ko mula noon hanggang ngayon. "Bakit? Bakit ko pa kasi mahulog sa'yo kahit alam kong hinde mo'ko magugustuhan.... Bakit andali na sabihing naka moved on na ako kahit hinde pa. Alam mo nung time na umalis ako paalis ng bansa,, gusto ko nalang bumalik ulit" sabi ko kahit blured na ang paningin ko dahil sa mga luha. "Lasing ka lang ok, malapit na tayo sa condo" tumingin siya sa akin at ibinalik ang tingin sa kalsada. "Hinde ako lasing Shan, alam ko ang sinasabi ko,,, alam ko. Sinasabi ko toh saiyo kasi ayoko na, masyado na akong nasaktan kahit alam kong ako mismo ang nanakit saiyo. Wala eh nasasaktan padin ako hanggang ngayon kahit alam kong masaya ka." "Ayoko lang na makita kang masaktan ulit kaya kahit ako ang masaktan ay ok lang" Alam kong masaya na siya at ayoko ng guluhin pa ang buhay niyang masaya, ayoko na muli siyang masaktan..... Kaya ayoko na pumasok sa buhay niya dahil ayoko kong madama niya ulit ang mga sakit na pinagdaanan niya noon. He deserve to be happy kaya HINDE NIYA AKO DESERVE para bumalik pa ako sa buhay niya.