Blossoming Seduction

Won

(Thala's Point of View)

Sobrang init talaga ng pakiramdam ko ngayon. Para akong sinisilaban. Ni hindi ko mapigilang makipagpalitan ng halik sa boss ko. Nababaliw ako kapag tumitigil kami sandali upang huminga.

He started exploring my mouth using his damn tongue. He's too good at this and I can't help but moan shamelessly. We're now on my small bed, hindi man lang iniisip ang kahit ano maliban na lamang sa pagpawi ng uhaw para sa isa't isa. He is now busy planting small kisses on my neck, which is tickling and overwhelming at the same time.

Mala halimaw niyang sinira ang uniporme ko at kahit papaano'y nakaramdam akong muli ng hiya. Para akong nakuryente nang maramdaman ang paghaplos niya sa aking dibdib. He kissed and licked my chest. Nakakakilabot at nakalalambot ng tuhod. Minasahe niya ito ng dahan-dahan dahilan kung bakit ako nagsimulang manghinang muli.

"Ahh..." I moaned as I close my eyes in great pleasure.

"Hmm?" he asked playfully and then started licking my stomach. Hindi niya inaalis ang titig niya sa akin habang ginagawa niya ito.

"Your moan is a music I would love to listen to everyday," he chuckled darkly. Tinaasan niya ako ng kilay kaya itinuon ko ang aking atensiyon sa cabinet sa gilid. Napalunok ako dahil sa lalaking nasa harapan ko. Ang lakas-lakas ng hatak niya sa akin o epekto lang talaga ito ng gamot?

"Should I listen to it everyday then? What do you think, Ms. Laurenco?" panunuya niya na dahan-dahang hinahaplos ang aking binti papunta sa aking hita.

He caught my attention as his fingers found its way down to my core. He smirked when he felt the wetness and the desire I have right now. He rub it teasingly using his fingers and found my lips to shut me up.

I moaned again when he slid two fingers inside my core. At first it was gentle but a minute later, it became faster and faster. Sabik na sabik kami sa isa't isa dala na rin siguro ng alak. I know this wasn't right for we aren't married but I wanna do this with my boss now. Galit ako dapat sa kanya pero bakit humantong ang galit namin sa isa't-isa sa ganito?

"Fvck!" He muttered a curse when he saw me enjoying it. "Binabaliw ako ng ungol mo, Zara," he added seductively. Siya lang ang natatanging tumawag sa akin ng pangalan na iyan. I guess it's from the combination of Myrthala and Zachra.

You're really thinking about that, Thala? Really?

Halos masira na ang kama dahil sa likot namin. I started doing circular movements and held the bedsheets to stop this lustful situation I'm in. At nang hindi ko na talaga kinaya, ako na mismo ang nagtanggal ng suot niyang belt. I wanna feel him inside me!

"Please, enter me..." I pleaded almost not recognizing my voice. "Enter me... boss." When did I become this flirty? s**t!

The last time I remember, my flirty level was ten percent. How come it boosted to one hundred percent?

Natigilan siya sandali at napatitig sa akin. Tila ba nagising sa bangungot o kung anong kalokohan na kinasangkutan. The lust in his eyes was covered with coldness again. Tumikhim siya at walang alinlangang tumayo, paalis sa kama. Tinalikuran niya ako at kaagad umiling-iling.

"No. I don't wanna ruin a blossoming flower," he said cryptically as he opened the door of my room. Akalain mo ay alien language ang ginamit niya dahil hindi ko man lang iyon naiintindihan.

He paused for a while and whispered something unclear to me. "I don't wanna take your V card. Because if I do, I would have to marry you. I detest marriage, Zara. Like how I detested my mother for abandoning me and marrying another man."

Ilang minuto akong naiwang nakatulala. Nagmamadali akong umupo at inayos ang suot. Kahit na medyo nahihilo pa sa nainom kanina at sa ala-ala ng boss ko, nagmamadali kong tinungo ang bathroom at naligo. Napaupo ako sa malamig na sahig at paulit-ulit na tinapik ang aking pisngi. Napapikit ako dahil sa katangahan ko at nasapo na lamang ang aking noo. Ngayon pa lamang nag-sink in sa akin ang lahat.

Bakit nga ba ako nagpadala sa kamandag ng halimaw kong boss? Worst, nagustuhan ko pa at hanggang ngayon ay nararamdaman ko pa rin ang mga daliri niya-the fvck is wrong with me! No!

Tulala pa rin ako kahit na nakapagbihis na at pinapatuyo ang aking buhok. Tapos na rin naman ang shift ko ngayong araw kaya hindi na muna ako lalabas. Siguro panahon na para maghanap ako ng bagong malilipatan at trabaho.

Napatalon ako sa gulat nang marinig ang pagtunog ng aking cellphone. Tinapik-tapik ko muna ang aking pisngi upang makalimot. Pagkatapos ay kuryuso ko itong sinagot nang mabasa ang pangalan ni Nekolauv.

"Yes, Lauv?" walang gana kong sagot sa tawag.

"I need to talk to you."

"About what?"

"Marriage." Natigilan ako sa agarang isinagot ni Nekolauv. Hindi ko maintindihan kung ano nga ba ang gusto niyang mangyari.

"Kahit hindi ako imbitado, pupunta pa rin ako sa kasal niyo ng pinsan ko. I'm a Laurenco after all," matapang kung sagot na kaagad niyang pinutol.

"Let's get married, Thala," seryosong sabat ni Nekolauv na ikinalaglag ng aking panga. Hindi pa nga ako naka-re-recover sa nangyari kanina, dumagdag na naman ito.

Anong nangyayari? How come he's proposing marriage when he's already engaged with my cousin? Is he planning to abandon, Penelope?

(Penelope's Point of View)

Binisita ko ang opisina ni Nekolauv sa Ravello de Solace. Para naman makita kaming dalawa na magkasama. We shared some dark secrets so we should also be comfortable seeing each other on public. After all, ikakasal na rin naman kami at kung 'di ko siya pagsasawaan, baka mahalin din namin ang isa't isa.

His assistant said that he's in a meeting at the conference room right now. Nilibang ko na lamang ang aking sarili sa pag-upo sa kanyang swivel chair. Inilibot ko ang tingin sa kabuoan ng office ngunit naipako sa babaeng pumasok, dala-dala ang isang portfolio. Binalingan niya ako na animo'y naguguluhan. Napakawalang modo sapagkat nakuha niya pa akong taasan ng kilay.

"I'm sorry, miss but you can't stay in Mr. Ravello's office since he's not around," she said as she place the portfolio on Nekolauv's table.

"Excuse me? Hindi mo ba ako kilala?" I queried confidently, eyebrow twitching. Maarte kong tinuro ang aking sarili baka matauhan siya.

"Even Ma'am Ava, is not allowed in his office without his son, miss," patuloy niyang pakikipagtalo. She sounded bitter. Panigurado akong isa ang babaeng ito sa mga may gusto sa fiance ko.

"Well, I am Penelope Blaise Laurenco-Ravello. Your boss' fiancee. You should mind your manners, b***h," pagmamatapang ko. I crossed my legs and looked at her full of conviction. How dare her mock a queen!

Humalakhak siya at inirapan ako. "Fiancee pa pala kung umasta akala mo naman ay kasal na," bulong niya.

"Balita ko nga, inagaw mo lang si boss sa kapatid mong binackstabbed mo pa talaga. Wait, ampon ka nga pala ng Laurenco 'no?" dugtong niya pa na ngumisi ng nakakaloko.

Napatayo ako sa iritasyon at masama siyang tinignan. Hindi naman siya nagpatinag kaya hinding-hindi rin ako magpapatalo. "I have the power to fire you right now. Aren't you afraid of that?" pagbabanta ko.

"Imposible 'yan po. I am the famous Architect Sapphire Romualdez. Hindi ako basta-basta patatalsikin ni Mr. Ravello. Pahirapan nga ang pag-hire niya sa akin, eh. He treasures me like I am a gem in his company. Opps, baka magselos ang wannabe fiancee," sarkastiko niyang sagot na wala man lang katakot-takot sa ekspresyon. Nakuha niya pa talagang pagkatuwaan ang pagkakainsulto ko.

Hindi ko siya pwedeng sabunutan mukhang palaban ang isang ito. Ayaw kong masira ang outfit at buhok ko lalo na't makikita ako ng marami. Kaya naman, ibang paghihiganti ang ginawa ko sa kanya. Kinuha ko ang isang basong juice na ipinahanda ko sa secretary ni Lauv kanina. Walang pag-aalinlangan ko itong ibinuhos sa portfolio na ipinasa niya.

"Opps sorry, I spilled it on your portfolio," mahinhin kong sabi na umaktong inosente.

Pinanlakihan siya ng mata dahil sa ginawa ko. Her lips parted and I can see how her eyes started to shed tears. Mabilis siyang lumapit sa lamesa at kinuha ang nabasang mga designs niya sa loob.

"What have you done? Mr. Ravello needs this design tomorrow!" sigaw niya na nanginginig pa habang tinitignan ang nasirang portfolio. Nanggagalaiti siya ngayon at parang iiyak na sa galit na nararamdaman sa akin.

"Ede ulitin mo, Architect," mapanuyang sambit ko. I chuckled darkly at her priceless reaction.

"You're insane!" sigaw niya. Halos maputol na ang ugat sa leeg sa ginawa niyang pagsigaw.

Hindi pa ako nakuntento at ibinuhos ko ang natitirang juice sa aking puting bestida. Ngumisi ako at nakikipagtitigan sa kanya habang ginagawa ko ito. I don't wanna ruin my outfit but I need an alibi for what I've done. Then let me put my finishing touch of my revenge; tears.

"What's happening here?" walang kaalam-alam na usisa ni Nekolauv. Nagpalipat-lipat ang tingin niya sa aming dalawa n'ong architect.

"Mr. Ravello, she ruined my designs!" pagsusumbong niya.

"Ngayon, nang-aakusa ka na? Sinabuyan mo ako ng juice, remember?" pag-iyak ko. "A-Architect Romualdez, sana sinabi mo na lang na ayaw mo sa akin. Hindi 'yong gagawa ka ng istorya para siraan ako sa harap ng fiance ko," hagulgol ko pa na tuloy-tuloy ang pagtulo ng luha.

"Ms. Romualdez, I need the designs tomorrow. Kung hindi mo man magawa, you're free to leave the company," konklusyon ni Nekolauv na patago kong ikinangiti.

A gem in his company, huh? What a joke.

"You fvcking liar! Bumalik sana ang karma sa'yo!" Naiiyak na lumisan si Architect Talunan bitbit ang nasirang portfolio.

"I'm sorry for that, Penelope. Let's have lunch together. Wait here, I'll just finish some things before we leave," mahinahong wika niya nang daluhan ako. "Gilbert, buy her a new dress," bilin niya sa kanyang assistant.

Nang maiwan akong mag-isang muli sa kanyang opisina ay doon pa lamang tuluyang kumawala ang malakas kong tawa. "What an amazing show, Penelope. May napaiyak ka na naman," I said proudly.

I won again. Queen things.