Kabanata 4
1068 Words
Your Son
---------------------------------------------------
"Kib naman eh! You can't just hate me!" Pagmamaktol niya.
Lumipat siya sa gilid ko. Pilit niyang hinahanap ang tingin ko kaya napilit akong pumikit. It's not just I don't want to see her fae pero hindi ko mapigilang mapangiti tuwing nakikita ang maamong mukha niya.
"I just did, Tine." Walang emosyon kong sabi.
"Fine! You can hate me but you need to live, you need to fight." Ani Sierra.
Minulat ko ang aking mga mata at hinanap ang paningin niya.
"Paano kung away ko?" Pang-aasar ko.
Masama niya akong tinignan. Ngumisi ako sa kaniya.
"You need to live. Tigas ng ulo." Reklamo niya.
Tinaasan ko siya ng kilay. Magkadugtong pa din ang kaniyang kilay at halatang inis pa din sa akin.
"Hmm. Give me one valid reason, why should I live?" Tanong ko.
Natigilan siya sa naging tanong ko. Umangat ang kaniyang labi upang magsalita ngunit bago niya pa masabi ang rason niya ay may kumatok sa pintuan. Nagkatinginan kaming dalawa. Hindi siya umimik. Iniluwa naman ng pintuan si Dr. Bumabata na may dalang mga papel.
"How are you?" Tanong niya at sinulyapan si Sierra sa gilid.
"Still sick." Natatawang sagot ko.
Nakita ko kung paano lumukot ang mukha ni Sierra ng marinig ang sinabi ko. Don't pity me. Damn!
"I see. I have now your results. Okay lang bang basahin ko na ito or..." binaling niya kay Sierra ang tingin niya.
Nagulat si Sierra sa pagtingin sa kaniya ni Doc.
"Ah... lalabas po muna ako." Magalang kong sambit.
Kumunot ang noo ko sa sinabi niya.
"No. You stay there." Malamig kong sabi.
Dahan-dahan siyang tumango at kinagat ang kaniyang labi. Umupo si Dr. Bumabata sa isang monoblock chair sa harap ko. Sinulyapan ko si Sierra na seryosong nakatingin sa akin. Tinaasan ko siya ng kilay. Matamlay niya akong nginitian.
"You know you have Hypertrophic cardiomyopathy right? At mas lumala na ito, Kib. Sinabi ko na sayo ito dati pa."
"What's hypertopic cardiopathy?" Nagtatakang tanong ni Sierra.
"Hypertrophic cardiomyopathy." I corrected her.
Sinamaan niya ako ng tingin at ngumuso.
"Yun nga sinabi ko." Reklamo niya.
Tumingin si Dr. Bumabata na para bang nanghihingi ng permiso kung sasagutin niya ba si Sierra o hindi. Tumango ako bilang pag sang-ayon. Binaling niya kay Sierra ang kaniyang tingin at seryoso itong tinignan.
"Hypertrophic cardiomyopathy, it is an inherited disease of heart muscles, where the muscle wall of your heart thickened." Paliwanag sa kaniya ni Dr.Bumabata.
Biglang namutla ang mukha niya habang nakatingin sa akin.
"Inherited? You mean maaring mapasa generation to generation?" Kinakabahan niyang tanong.
Kumunot ang noo ko. Pinag-aralan ko ang mukha niya at mukha siyang natatakot.
"Yes. His father had been diagnosed with the same disease." Sagot sa kaniya.
Nakita ko kung paano siya lumunok.
"You mean 100% sure pong maipapasa yung sakit?" Tanong niya ulit.
"Yes. 100% sure and frequently lalaki ang nakakakuha o nakakagmana ng ganitong sakit." Dr. Bumabata said.
Nanubig ang kaniyang mga mata at natutop ang sariling bibig. What's wrong with her? Nagtama ang aming mga mata. Kitang-kita ang pag-alala niya.
"Ano ngayon kung naipapamana yung sakit? Wala naman akong anak." Wala sa sarili kong sabi.
"May mga sintomas po ba ito doc?" Naiiyak niyang tanong.
Mas lalong kumunot ang noo ko dahil sa tanong niya. Why the hell is she interested with my disease.
"Yes meron, HCM have symtoms like chest pain, shortness of breath, palpation, light headedness and fainting." Dr.Bumabata explained.
Bigla siyang naghina at napaupo sa sofa. What's with her? Hinilamos niya ang palad sa kaniyang mukha at pinipigilan ang mga luha niya.
"Oh my god, Kierro." Mahinang usal niya.
What's with her kid? Bakit nagkakaganyan? I'm really confused towards her actions.
"May I ask why are you asking about HCM, Miss?" Tanong sa kanya ni Doc.
Inangat niya ang paningin niya. Nagtama ang aming mga mata. Mabilis niyang iniwas ang tingin niya at tinignan si doc.
"My... I mean I'm just curious." Liar! She's lying.
"Doc, pwede po bang mamaya nalang tayo mag usap? I need to talk to her first." Tumango si doc at tumayo.
"Excuse me. I'll be back later." He said.
Ngitian ko siya. Tuluyan nang lumabas si doc. Naiwan kami ni Sierra. Katahimikan ang bumalot sa aming dalawa.
"What's with those questions?" Diretso kong tanong.
Nakagat niya ang labi niya. Hindi niya inaangat ang tingin niya.
"I'm just curious." Her voice is trembling. Damn! What the hell is happening.
"Liar!" I shouted.
Kitang-kita ang pagbagsak ng mga luha niya. Tinakpan niya anh kaniyang mukha gamit ang kaniyang palad. Fvck!
"Sierra Celestine!" Sigaw ko.
Nanghihina niya akong tinignan. Kinagat niya ang kaniyang labi . I want to touch her face, I want to wipe away those tears, I want to hug her. Fvck.
"Natatakot ako..." nanginginig ang boses niya habang sinasabi niya.
I mentally cursed. Sineyasan ko siyang umupo malapit sa akin. Kumunot ang kaniyang noo pero. Makalipas ang ilang minuto ay tumayo siya. Umupo siya sa monoblock chair at pinaglaruan ang mga daliri niya.
"Tell me, Tine. Anong ikinakatakot mo?" Nag-alala kong tanong.
Kinagat niya ang labi niya ngunit nakayuko pa din siya.
"I..."
"Look at me, Sierra Celestine!" Utos ko.
Nanginginig niya akong tinignan habang patuloy sa pagpatak ang mga luha niya.
"What now? Anong iniiyak-iyak mo diyan? Hindi pa ako namamatay. Wag kang advance!" Kalmado kong sabi.
Isang sapak ang natanggap ko matapos kong sabihin iyon. Napangiti ako at hinuli ang kamay niya. Mahigpit ko iyong hinawakan.
"Tell me, bakit ka umiiyak?" Malambing na tanong ko.
Malungkot niya akong tinignan habang umiiling.
"HCM, it's inherited." Mapakla niyang sagot.
Pinaglaruan ko ang daliri niya. Kumunot ang noo ko dahil sa sinabi niya.
"Ano ngayon kung naipapamana yun? What's your problem with that?" Tanong ko.
Hinalikan ko kamay niya. Nagtama ang mga mata namin at humagulhol siya. Damn!
"Stop crying, Sierra Celestine! Just fvcking stop it's killing me." Napapaos kong sabi.
Nanigas siya sa sinabi ko. Lumunok siya at huminga ng malalim.
"What's your problem with HCM?" Nagtataka kong tanong.
Umangat ang labi niya. Nanginginig siya at namumutla siya.
"I don't have any problem with HCM, Kib... but..." She paused then bit her lowerlip.
Biglang kumalog ang puso ko sa hindi ko malamang dahilan. Sa paraan ng pagtingin niya ay kinakakabahan ako. Damn!
"But your son might have a problem with HCM." Nalaglag ang panga ko dahil sa sinabi niya.
What the fvck did she say? Sapakin nyo na ako ngayon na!
-------------------------------------------------
- Writer
