Kabanata 3
1196 Words
Hate
----------------------------------------------
"See! Tama ako tinatago mo si Kib sa akin." Naimulat ko ang aking mga mata nang marinig ko ang boses na iyon.
"Can you please calm down. Sinabi ko na nga sayo diba?" Inis na sabi ni Kurt.
Nilingon ko ang pinangagalinggan ng boses at nakita si Kurt na naka upo sa sofa habang nakatingala sa galit na galit na si Tine. Pinikit ko ang mga mata ko. Ano bang gingawa ni Tine dito? Wait. What?
"Kahit na! I hate you for lying!" She shouted.
Tinignan ko siya ng mabuti. Kitang-kita ang pagkunot ng noo niya habang nakapamewang siya sa harap at nakatingin kay Kurt.
"Can you please lower down your voice, miss. Natutulog yung tao." Walang emosyon kong sabi.
Sabay silang napatingin sa akin. Lumaki ang mga mata ni Sierra habang unti-unting inilagay ang kaniyanh kamay sa kanyang bibig.
"Kunh gusto niyong mag sigawan doon kayo sa labas." Dugtong ko pa.
"Yang asawa mo masyadong scandalosa." Pagsusumbong ni Kurt.
Tinignan ko siya ng masama habang pilit na itinatago ang ngiti sa labi ko. Nakita ko kung paano pumula ang pisngi ni Tine dahil sa sinabi ni Kurt. Aw my queen's blushing.
"Hindi ko siya asawa." Pagtatama ko kay Kurt.
Tumaas ang kilay niya habang nilalaro-laro niya ang labi niya. Pilit niyang pigilan ang pagtawa niya.
"Hindi raw asawa pero kung makaangkin kay Carl." Bulong ni Tine sa sarili niya.
Seriously? Mahina lang yung pagkakasabi niya ngunit rinig na rinig ko iyon.
"Ay iba pala yung ikinasal sayo, erp?" Pang-aasar niya.
Sinamaan ko siya ng tingin at humalagpak siya ng tawa. Sira-ulo.
"Bakit andito yan?" tanong ko kay Kurt.
I want to love her but I want to hurt her more para hindi niya na ako balikan. Yes dati I want her back pero naisip kong magiging selfish ako kung nagkataon.
"Pinapunta ko." He cooly said.
Kung sipain kaya kita diyan? Asar ko siyang tinignan ngunit walang epekto iyon sa kanya.
"Bakit mo pinapunta?" Asar kong tanong.
I don't want her here. Ayokong makita niya akong miserable at mahina. Ayokong kaawaan niya ako.
"Baka umiyak e. Patayin mo pa ako." Natatawa niyang sagot.
Kung nakakapatay lang ang pagtingin ay kanina pa sana to namatay ang gagong ito. Seriously? Pinapahamak niya ako.
"Paalisin mo na yan." I coldy said.
Hindi ko binabalingan ng tingin si Tine, nakatitig lang ako diretso kay Kurt. Ayokong makita ang mukha niya habang sinasaktan ko siya.
"Kib... I want to talk to you." I heard her say.
Pinikit ko ang aking mga mata. I'm trying my very best to controll my emotions.
"I don't want to talk to you." Walang-gana kong sagot.
Narinig ko ang unti-unting paglakad niya papalapit sa akin kaya pinigilan ko na siya agad.
"Stay away from me."
"Pa hard to get! Exit muna ako erp." Pang-aasar ni Kurt at narinig ko ang pagbukas at pagsara ng pinto.
Great! Kaming dalawa nalang ulit dito.
"Kib..." malambing niyang pagtawag niya sa pangalan ko
Damn! I miss her voice. I miss her calling me like that.
"What?" Iritado kong sagot.
Nahihirapan akong mag panggap na galit ako sa kanya. Sobrang hirap.
"I just want to talk to you." Mahinahon niyang sabi.
Minulat ko ang aking mga mata at binaling sa kaniya ang aking tingin. Nagtama ang aming mga mata at nakita ko kung paano kuminang ang kaniyang mga mata at lumiwanag ang kaniyang mukha. Gusto kong sapakin ang sarili ko ngayon! She's so damn gorgeous. I want to kiss those lips. Dammit!
"Kinakauusap mo nanaman ako." Sagot ko.
Biglang lumungot ang mukha niya at pilit na ngumiti.
"Did you not miss me?" kinakabahan niyang tanong at mabilis na kinagat ang kaniyang labi.
"Are you seriously asking that stupid question?" Of course yes! I wanted to add.
Biglang namutla ang mukha niya at mabilis na umiling. She's so cute.
"No."
"Then you leave." Malamig kong sabi habang nakatingin sa taas.
"I'm not leaving you." Inis niyang sagot.
Ibinaling ko sa kaniya ang tingin ko at tinaasan siya ng kilay.
"I'm not going to believe you. You're very fond of leaving me. Hindi na ako magugulat kung bigla ka nalang umalis ng hindi nag papaalam." Mapait kong sabi.
Nasasaktan ako sa tuwing iniisip kong madali lang sa kaniya ang umalis at iwan ako. Naiinis akong isipin na kaya niyang umalis at iwan ako. Paano niya nagagawa iyon? Paano niya nakakayang iwanan ako? Dahil sa totoo lang hindi ko siya kayang iwanan kaya pati kamatayan ay nilalabanan ko.
"I'm sorry." Nakayuko niyang sabi.
Totoong nainis ako sa sinabi niya kanina dahil alam ko naman talagang aalis na naman siya at ayokong umasa sa wala.
"Leave me already. Umuwi ka na sa asawa mo nakakahiya namang bumyahe ka pa talaga para makita ako." I really sound like a jealous asshole pero wala akong pakialam.
"His not my husband." Inis niyang sagot.
Nagdugtong na ang kilay niya dahil sa inis sa akin. That's it. Hate me more.
"Oh? So boyfriend mo pa pala siya. My bad." Pilit akony ngumingisi sa kaniya ngunit mas lalong nagkasalubong ang kilay niya.
"HE.IS.NOT.MY.BOYFRIEND." madiin niyang sagot.
Umigting ang panga ko at masama siyang tinigan.
"Hindi mo siya boyfriend but you let him kiss you? Really Sierra Celestine?" Galit na sigaw ko.
Tuwing naalala ko kung paano dumikit ang labing iyon sa labi ng pinakamamahal ko ay parang gusto kong pumatay ng tao. Ang kaninang galit niyang mukha ay napalitan ng takot at pamumutla.
"It's now what you think!" Kinakabahang sigaw niya.
She's trying to move forward but I'm giving her a look not to do that.
Are you really out of your mind, Sierra Celestine? Anong hindi sinasadya napatid yung labi niya at lumanding sayo?" Inis kong bulyaw.
I can't believe her! Pinagtatanggol niya pa yung kabit niya? Papatayim ko talaga yung lalaking yun.
"It's just a... friendly kiss." Naiiyak niyang sabi.
Mapakla akong ngumiti at umiling-iling.
"You're really out of your mind!" Sigaw ko.
"Bakit ka ba nagagalit? Eh ano ngayon kung hinalikan ako ni Carl. Wala naman akong boyfriend." Pagpapaliwanag niya.
Nanlilisik ang aking mata at umigting ang aking panga dahil sa sinabi niya.
"You're not taken physically, but mentally and emotionally you are. You're inlove with me, Sierra Celestine! You are fvcking inlove with me." I shouted.
Gustong-gusto kong tumayo, hawakan ang kamay niya at halikan siya. Ako lang dapat ang humahalik sa kanya!
"I am but you don't care about my feelings. Why should I stick to you?" She asked.
Bumilis ang paghinga ko at kumalabog ang puso ko. That hits me. Damn!
"You should atleast respect your love for me, Sierra Celestine! Hindi yung kani-kanino ka nagpapahalik habang hawak ko ang puso mo!" Pang-wawala ko sa kaniya.
I don't have my answers on her question. Maybe meron but I don't have any courage to tell her.
"Fvck respect." She utter.
Kunot-noo ko siyang tinignan. Halata sa mukha niya na nasasaktan siya pero wala siyang magawa kundi tanggapin ang mga walang kwentang pinagsasabi ko.
"Umalis ka na. Ayaw kita makita. I hate you." Seryoso kong sabi.
"What? Why?" Nalilito niyang tanong.
Hindi ako sumagot at pumikit.
"Is that because of the kiss? Edi hahalikan kita. Just don't hate me." Natataranata niyang sabi.
Dahan-dahan siyang naglakad sa akin at hinayaan ko lang siya. Hinawakam niya ang kamay ko at kahit nakapikit ako ay alam kong tinitignan niya ako dahil tagos na tagos ang pagkakatitig niya sa akin.
"Don't kiss me. I hate you." Walang emosyon kong sabi ay tumagilid.
"I hate you too!" Inis niyang bulong sa sarili niya.
Pahilim akong napangiti ng marinig ko ang pag ungol niya dahil sa inis sa akin. Hate me just for now because you will love me forever. I'm sure of that.
--------------------------------------------------
- Writer
