Hakkâri Yüksekova Eylül 2025
Nisan;
Birkaç saat kanepede öylece yattık. İkimiz de boşvermiş bir miskinlik hali içindeydik ve bu inanılmaz güzeldi.
Hayatım boyunca hep çok çalıştım. Önce derslerime sonra başarılı olmak için. Ancak anladım ki mutlu olmak için bunların hiç birisine gerek yoktu.
Benim mutluluğum bu adamın koynunda olmaktı. Çok mutluydum. Belki de hayatımda ilk kez mutluluktan gözümden birkaç damla yaş süzüldü.
"Ne oldu yavrum?"
Parsın üzerine sere serpe yayılmıştım. Bacakları ile beni hapsetmiş sarıp sarmalamıştı.
"Bu sefer mutluluk gözyaşları." dedim gülerek.
"O zaman olur." dedi.
Tekrar onu öptüm. Yavaş yavaş dudaklarını içime çeke çeke. Onu o kadar çok öpmüştüm ki ikimizin de dudakları şişmişti.
"Ne yeriz?" diye sordu benden biraz ayrılarak.
"Mantar kavurm
