Hakkari Yüksekova Ekim 2025;
Ece;
Önümdeki çoktan soğumuş kahve bardağına bakıyordum. Düşüncelerime dalıp gitmiştim gitmesine ama ne yapabileceğim hakkında bir fikrim yoktu.
Ecem bir haftadır iyice sessizleşmişti. Bu cuma günü okulda baba-kız günü yapılacaktı ve Ecem katılmak istemiyordu. Haklı olarak tabi ki. Daha birkaç gün vardı ama etkinlik geçip gidene kadar Ecem düzelmeyecekti.
İnsan kendisi üzgün olunca neyseydi. Ama evladı üzgün olunca dünya başıma yıkılmış gibi hissediyordum. Ecem bu yıl orta okula başlamıştı. Diğer veliler ve öğrenciler ile kaynaşmak için böyle bir yol bulmuşlardı.
Keşke böyle etkinliklerde babasi ve annesi olmayan öğrencileri de düşünselerdi. Ama genelde çoğunluğa göre hareket edilirdi.
Umarım benim güzel kızım bu olayı benim gibi yıllarca taşımaz. Ben
