İki ay önce;
Hakkâri Yüksekova 25 Mayıs 2025;
Pars;
Bacağımdaki kurşunu çıkarırken bana kayan gözlerinin farkındaydım. Nasıl olmazdım ki... Ömrüm o gözlere bakmakla geçmişti.
Hani insan bazı sınavlardan geçemez ya ben de bu sınavda başarısız olmaya çok yaklaşmıştım. Bağırmak istiyordum. Delicesine hem de. Benim!! Ben Timur demek istedim. Diyemedim...
İnsan sevdiği kalbi tanır derler... Ya da ruhunu tanıyordu bilmiyorum... Beni tanımıştı işte. Hissediyordum. Ne olursa olsun... Sevdiği adamın yanında olduğunu fark etmese de ruhu hissediyordu. Koskocaman adam oturup dizinde ağlayasım vardı.
İşi bittiğinde beklemeden kalktım. Daha fazla onu tehlikeye atmaya niyetim yoktu. Bu itlerin ne zaman nerede ne yapacaklarını bilemezdiniz.
Tam çıkarken gözlerimiz yine buluştu. İlk gün ki gibi gö
