Ankara, Temmuz 2025
Nesrin;
Nisan'ın koluna dikiş atıldıktan sonra hastahaneden çıktık. Pars sessizce bizi takip ederken oldukça durgun gelmişti gözüme. Acaba Nisan'a sormadan çok konuşup yanlış mı yapmıştım.
Belki de arkadaşımın özelini söylemekle hata etmiştim. Ama ben böyleydim işte korumacı ve anaç bir yapım vardı. Sevdiğim insanların üzülmemesi için her şeyi yapardım.
Umarım Pars'ın düşünceleri değişmezdi Nisan'a karşı. Güzel bir aşkı kaybetmesini istemezdim. İkisinin de birbirine olan ilgisi kaçamak attıkları bakışlarından bile belli oluyordu.
Çok az insanın birbirine Timur ve Nisan gibi aşık olup değer verdiğini görmüştüm. İnsanlar bu devirde karısına ya da kocasına ihanet etmeyi ve yaklanmamayı bir marifet sayıyordu.
Ben hayatımın uzun bir dönemini bir adama fedakarlık yap
