Ankara, Temmuz 2025;
Şimdi;
Nisan;
Sabah baş ağrısı ile gözlerimi açtım. Gece o kadar çok ağlamıştım ki göz kapaklarımın şiş olduğunu hissedebiliyordum. Yanım boştu. Pars uyanmış olmalıydı.
Yataktan kalkıp tuvalete gittim. İşlerimi hallettikten sonra elimi yüzümü yıkarken aynadaki yansımama baktım. Kıpkırmızı iki şiş göz ile karşılaştım.
Dün gecenin anıları zihnime akarken önce kızardım sonra ise utandım. Ama içimi tekrar yokladığımda hissettiğim o kötü hisler ve suçluluk duygusu gitmişti.
Üzerimde kalçalarıma kadar inen Parsın tişörtünu biraz kaldırınca Timur yazını gördüm. Elimi bir süre orada gezdirip dalgın dalgın durdum. Ne yapacaktım nasıl davranacaktım bilmiyorum.
Ama emin olduğum tek nokta başka bir erkeğe hazır olmadığımdı. Yoksa niye orgazm olduktan sonra Timur'un adın
