weird?
Jamie's POV
"Mother can I sleep?" I ask my mother. I'm scared mother will hit me again.
Takot ako, takot na takot na baka kapag hindi ako sumunod sakanila sasaktan nanaman nila ako.
"No you can't sleep! You to need to practice how to play violin" she
angrily said.
"Mother I wan-" Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko ng sampalin ako ng aking nanay.
Hindi ko masabi na 'mother, can you treat me nice?' at baka kapag ginawa ko 'yun iwan na niya ako dito, mas ayaw ko non.
"You will obey me weather you like it or not!." She look at me with anger.
I'm just eleven years old, when mother and father treat me like a s**t. They said I need to act like fine lady. I want to play, but I can't, Mother will get mad at me if I play outside.
"JAMIE!!" That's my Father.
"Yes po?" I ask him carefully "
"did you steal my money?!!" He ask me angrily.
"Hindi po, Hindi ko po kinuha wala po akong kinukuhang pera inyo!" Saad ko habang naiyak. Hindi ko kayang mag nakaw.
"Don't lie! Mag-sabi ka ng totoo!." pagalit na sabi ni daddy.
"I'm telling the truth Father!" Sabi ko habang naiyak.
Ayaw naman maniwala, palagi nalang ganito, kapag magsasabi ako ng totoo ayaw maniwala.
"You don't want to tell the truth, huh?" My father grabbed his belt and started hitting me.
Ayoko na, I'm sick of them!
"No, I didn't take it! I don't have your money!" I said, crying. I couldn't steal."
Lintek! Bat ganto nalang nila ako tratuhin!
"Please father, don't hit me" pagmamakaawa ko dito.
"Please, father. Im begging you! stop hitting me po! " Nanghihina na ako puro pasa na ang aking katawan, unti nalang at bibigay na ang aking katawan.
"I won't stop hanggang hindi ka nagsasabi ng totoo!" Saad niya.
"Ouch!" I exclaimed, tearfully. He stopped hitting me.
"Hindi ka lalabas at hindi ka kakain! Naiintindihan mo?!!"
"Fine," I whispered, heartbroken. He stormed out and locked me in.
Nakatulala ako sa pintuan.
Why does the world have to be so cruel?"
Sobrang pasakit naman ang ginagawa nila sa akin, deserve koba talaga ito??!
Ang bata bata ko pa!
I was staring at the door where's my father lock me, Did I do something wrong? Why did father hit me? I ask my myself . Maybe if I do better mother and father will treat me nice.
They will love me, I need to be perfect for them. So mother will not hit me again and father will love me. Am I right? I ask myself.
A few years later.....
My heart sank when Mom and Dad missed my 15th birthday. Their absence made me question my importance. I know they love me, but their busy lives make me feel invisible."
Fine, I'll do what they want. But it hurts to lose my voice. I said it to myself.
Kring... Kring... Kring...
"Hello? Who are you?" I ask in the phone.
"Jamie" a familiar voice talk.
"M-mother?" I ask her, my eyes become teary I thought my mother forgot me.
"Did you study? Complacency is unacceptable. Focus on your studies immediately." She said in monotone voice.
"Y-yes, mother. I will study hard' Tears pricked at the corners of my eyes. 'Is this all I'm worth."
I'm suffocating under academic pressure. Where's my chance at joy?
I don't have any friends because of this damn study, I want to experience how to be happy.
"Im sad but it's okay. This pain will be gone hindi ngayon pero hindi ko alam kung kailan. Kidding, but I hope this pain will be gone.
I just open my Spotify and play some random music.
Mmm. It feels good
"Today I don't feel like doing anything~"
"I just wanna lay in my bed~"
"Don't feel like picking up my phone,
So leave a message at the tone~"
'Cause today, I swear, I'm not doing anything, uh uh uh~
Mmm. I'm sleepy~
___________
"GOODNESS GRACIOUS!!! I FALL ASLEEP!" I scream out of my lungs... I need to review. Putangina jusme.
It's 5:30 in the morning I need to review and take a bath. Maya na ako kakain.
After I review I cook my breakfast and I read some books I need to advance learning.
Okayy, this is it. I need to go to the school. Hooo! Wish me luck. I hope there is no bad kids.
"Hello redhead girl!". A girl, I think she's older than me ang cute niya gosh. Pero ang liit liit niya HAHAHAHHA.
"What?" I ask her with my cold tone
Goodness gracious, I don't know what to say, Think, Think,Jamie!
''Hi,' she said with a smile. Her thick eyebrows, monolid eyes, pointed nose and pink lips left me breathless. But she's not my type, duh."
Beautiful eyes. Next victim for my 'Eye of the Beholder' shrine. Mmm. Kidding!!
"Okay, By the way your eyes are beautiful, pwede na... Pwede ng idagdag sa collection ko." I say in serious tone.
I'm just kidding, I don't really know how to talk to her so I say that her eyes are beautiful. Well, that's really true, I want her eyes to add in my collection, but I can't do that ofcouse.
She looks afraid right now. Hehehe did I say something not nice?
I guess, yes?? I'm just kidding pero sa tingin ko natatakot siya sa akin, cute.
"Joke lang, binibiro lang kita. Don't be scared hindi kita kakainin." Sabi ko sakanya habang natatawa.
"A-ahh hindi kaya ako natatakot!" Sagot niya sa akin, pero sa itsura niya ngayon halata nang kinakabahan siya.
"Okay, if you say so." Sagot ko habang naglalakad
Hello, everyone!!
Bago po akong manunulat, kaya pag pasensiyahan niyo na kung may incorrect grammar ako, correct me if I'm wrong or sabihin niyo sa akin at itatama ko, okay?
I hope you'll like what I will write. Mmm, my story is not your typical love story, if you think.
Ang aking isusulat ay puro wlw, at kung ayaw niyo sa story ko, you're free to leave!
Hindi ko naman kayo pinipilit na basahin ang aking story (◠‿◕)
Jamie's POV
"Anyway what's your name? "
I ask her.
"Liara, I'm liara sae kim." She says.
"I'm Jamie Aira Laurez, lovely to meet you," I said with a smile.
I think she might have Korean heritage, judging by her name.
"We're here, right outside the room. Hopefully, the instructor won't be too stern," I said nervously.
"Liara, honey. Can you knock the door?" I ask her.
Oo na, magkasing edad lang kami but hindi ko mapigilan na tawagin siyang honey, sweetie, or dear, at iba pa. Kahit 'yun ibang tao ganon na rin ang natatawag ko sakanila.
"Mmm, sure." Tok tok tok!! Sound coming from the door.
The door swung open, revealing a woman of breathtaking beauty. Her youthful appearance and radiant complexion made it impossible to discern whether she was a student or instructor. Her elegant demeanor and poised presence only added to the enigma.
" Are you the new student?" She ask in calm tone.
" Ahmm, yes." Sagot ni liara.
"Please, come in." she invited
serenely.
Dahan dahan kaming nag lakad patungo sa loob ng room, malawak ang room makikita mo ang mga studyante na nakaupo sa kani-kanilang upuan. Sobrang tahimik, baka kinakabahan.
Ang babaeng nakasilip kanina ay nauunang maglakad at huminto ito sa teacher desk. At bigla itong nagsalita, Ganda niya te.
"Both of you, take a seat." She said to both of us.
I think she's our teacher here, or maybe she's the president of this room? No, stop guessing, Jamie. Pero ang bata niya pa kasi tingnan hindi pwedeng teacher siya dito. Aishhh, I don't know, Bahala na.
Nakahanap ako ng mauupuan at siyempre sa gitna nalang ako umupo alangan naman pumunta pa ako sa likod, Jusko! Tinatamad na nga ako tas pupunta pa ako doon? No way!!ಥ‿ಥ
pero gusto ko pa naman sa likod mas tahimik doon, dadalawa lang kasi ang upuan sa likod.
Oh dibaa ang guloo.
OH NO...
Hindi pala kami magkatabi ni liara, but that's okay, makakapag focus ako, Kasi naman kapag kasama ko siya ang ingay ingay niya but. At least she tried to talk to me diba? :))
" Before you introduce yourself, I like to introduce myself to all of you." She suddenly said to us.
Kinuha niya ang marker at may sinulat sa board.
Mia kierra de Chengco.
Okay, great. she has a nice name, Goodness Gracias!! I said to myself.
"I'm Mia Kierra de Chengco, you can call me Ms. de Chengco or professor de chengco. She said to us while walking
"I'm your teacher in biology
"M-ms de chengco ." A unfamiliar boy ask.
"Yes, sweetie?" She ask with smile in her face.
"How old are you po?" He shyly ask.
Ang ganda naman kasi talaga ni miss de chengco, sobrang kamuka niya pa si han so hee sa Korea, shock. Tapos bagay na bagay pa sakanya ang kanyang buhok na kulay dark brown, inakala ko nga noong una na Isa lamang siyang studyante rito. Pero I'm wrong. My forehead crease when I remember that.
Gaga talaga.
"I'm just 20, sweetie. " She suddenly answered.
WHAT THE???!! I thought she just 18, girl.. it's okayyy, not bad.
Okay, Ang oa na, parang tanga.
Pero kasi...
GOODNESS GRACIOUS ಥ_ಥ
"Okay, if you want to ask just just ask me okay?" She nicely say.
"Ms. De chengco! May jowa kana ba?" Tanong ng kaklase kong babae.
"None, I have none, pero yun mga kaibigan ko pwede ko ng maging jowa sa sobrang sweet. " Sabi niya habang natatawa.
Ay wooww, sana all!
"Anyway, all of you should start introducing infront, before we run out of time." She suddenly said.
"We'll start to you, sweetie." Sabi niya sa babaeng nasa unahan.
Tumango naman ito naman ito, at nag pakilala na. Humarap ito sa amin at nagpakilala.
Meron siyang makapal na kilay na bumabagay sa gray eyes niya at blonde hair tapos ang kanyang ilong ay napakaliit na lalong nagpabagay sakanya, muka siyang baddie.
Alam niyo yung mexico trend?
Ganon yun face niya. Ganda siya teh. Pero mas maganda ako mga beh.
"Hello, everyone I am hyacinth Meyers. Nice to meet you all." Saad niya at napadako sa akin ang tingin niya at sabay irap.
Aba aba, sino ba itong babae na eto???!
kaangas ah. Sundutin ko mata nito eh!
Inirapan ko rin siya. Ano akala niya?
hindi ko siya papatulan? Ulol ng hayop nato.
Akala ko naman, anghel, pota.
"Hello po!! I'm Sebastian Gutierrez. I'm 15 years old, hehehe I hope we become friends peeps!!" Muka siyang lalaki pero kung umasta babaeng babae.
Oh ano?? Anong akala niyo? Shs palang ako, pero graduating na rin.
Ay WAIT!!! Baklaa si atekooo
OMG!
pustahan tayo mga teh.
Well. Ummm so. Wala namang masama kung bakla or bading ang mga people, Basta, wala kang inaapakang tao. Goods na 'yon.
"I'm Nico Frans F. Evans." Pakilala niya sa kanyang sa sarili at naglakad papunta upuan niya. Muka siyang nerd type, pero pogi version.
"Yo what's up?! I'm Katrina Dane B. Villeneuve yo yo yo yo! Saad niya habang nasayaw. Napahiyaw at nagsisigawan ang mga kaklase ko.
Hanep! Iba rin naman itong babae na to HAHAHAHA.
"Yo yo yo yo" nakisabay na ang iba naming kaklase, tas yun iba sumayaw na rin. pati si Ms. De Chengco sumabay na rin.
"Yo yo yo yo yo yo,"
Jusko, Napangiwe nalang ako, bat naman ganyan te?
kala ko demure tayo dito? (〒﹏〒)
OMGGG!! WAG PLEASE, NOT NOW
INAANTOK AKO!!!! help me!!
Ayannn, inom pa ng sleeping pills, tanga tanga talaga, haysss sala sa pag inom ng gamot, Gaga. Late na umapekto ang gamot ni bebegirl niyo, Jusko!!
Hindi na kinakaya ng aking mata, I'm so sleepy!!!
Shocks, Im so sleepy, bat kasi dito pa ako umupo?? I just did something STUPIDITY... Gusto kona mag sleep. Papikit na ang aking mga mata, I can't help-
A- Aww my sweetheart fell asleep that's okee.
_____________________
"Hey." Someones calling me but I didn't open my eyes.
I'm so sleepy~
"Hey." Tinatawag ako nito at sabay yugyog sa balikat ko.
"Mmm. What?" I said in sleepy tone.
"Wake up, honey. Kanina ka pa tulog wala na dito ang mga kaklase mo, You didn't introduce yourself earlier, your classmate already go home."
Wait a damn minutes??! WHAT??!! this is what I'm talking about, unang pasok ko palang nakatulog na ako, GOSH! this is so embarrassing.
Kasalanan to ng sleeping pills, tanga tanga ba naman late na tumalab ang pillshit. (〒﹏〒) (Sinisi pa nga ang gamot)
"I'm sorry, Ms. I didn't mean to sleep in your class." Saad ko habang naka yuko ang aking ulo. Alangan naman diretsuhin ko ang tingin sakanya? Nakakahiya lalo na nakatulog ako sa klase niya.
"It's okay, sweetie. But don't do it next time okay? Sabi nito sa akin at hinihintay na sumagot ako.
I nodd to her as an answer to her.
"By the way what's your name?" Tanong niya sa akin.
"Jamie aira laurez, that's my name." Sabi ko rito.
"Oh, so you're a laurez."
"Yes, Po." Sagot ko dito habang inaayos ko ang aking libro at isinuot kona ang aking bag, nagsimula na akong maglakad.
"Slowly, sweetie." Sagot ng babae na nasa likod ko, ofcouse that's Ms. De chengco. Hindi kona pinansin si Ms. Chengco baka tumagal pa ako kapag kinausap ko pa, Lalo pa akong nagmadali sa paglalakad.
Nagmamadali ako dahil baka nandito na ang aking sundo, na si Mang toni yari talaga ako... kapag kanina pa siya naghihintay baka.. magsumbong 'yon nako!
My forehead crease when I just realized that my sundo is not here (〒﹏〒)
Narito na ako sa parking lot, pero muka yatang nakaalis na, hays... Maglalakad pa nga. Damn!
" I'm dead, saddd" mahina kong sabi sa aking sarili at napasabunot ako sa aking buhok.
"Kawawa naman, baby Jamie, latigo namaman later." I said to myself while pouting.
Awww.
While walking home, I saw this super cute cat in the grass. I slowly approached and picked up the tiny white kitten; it's ridiculously skinny, like it hasn't eaten in days."
""Aww, kitty, you're all alone?"
"Meow!" she said, licking my hand affectionately
Kinuha ko sa aking bag ang isang biscuit at binuksan ko ito at isa isa ko itong isinubo sa sakanya.
"I'll take you home, okay?" I whispered, softly touching her head.
"Poor kitty! I spotted it this morning when Mang Toni dropped me off, and it's still lying in the grass where I first saw it."
"Meow" tugon nito habang tinitingnan ako nito ng malungkot.
I've hung my bag on one arm and the other arm is carrying Aizel, I named her Aizel which means fortune
____________________
A/N: Hellaur!!! Everyone HAHAHAHAA jusme. How was your day? Are you okay, sweetheart?
I hope you know that you are enough just the way you are. You don't need to change for anyone or worry about what others think. Your worth is not determined by their opinions, but by the amazing person that you are. Keep shining and being true to yourself.
A/N: hellaur, my readers! Sorry if I took to long to update, I hate being busy, Grr!!!.
WARNING: THIS CHAPTER HAS VIOLENT SCENE!!
Jamie's POV
"Ang kulit kulit mo!! Sabi ko umuwi ka ng maaga, HINDI GABI!."
"Gusto mo talagang mapalo ha!"
ang sakit na ng katawan ko, Wala bang pipigil kay daddy?
Hindi ko naman sinasadyang gabihin ng uwi.
Wala talagang nakakalampas kay daddy, lahat ng tauhan ni daddy sinasabi sakanya lahat na nangyayari sa akin, kahit late ako ng uwi kahit nga yata bulihin ako, Wala rin siyang paki. Pero nung ginantihan ko 'yun nangbubully sa akin, nagalit si daddy, bat ko raw 'yun ginawa, madudumihan raw ang pangalan Niya, tsk madudumihan his ass.
Always like this, suck this life.
Sad, Hindi kona ma feel yun sakit,
letche
Latigo sa harap, latigo sa braso, latigo sa likod, at latigo sa binti, great! Wala na akong maramdam.
Blanko ko siyang tiningnan.
"Liandro! Take her in the hidden room, at wag na wag niyong pakakawalan, maliwag ba??!
Tumango naman si butler.
ito na nga ba ang sinasabi ko!, dapat palaging kinukilong ang batang 'yan" Pahabol na sabi ni daddy
Tsk, nalate lang ako tas eto namaman ang mangyayari.
Hays.
Siguro love language lang namin to, haha.
Oh gosh!! Bahala na.
Kaya ayokong gabihin ng uwi eh, Im being lock again in the hidden room by my father, buti nalang wala ang mommy ngayon kung nandito 'yun baka sobrang bugbog nanaman ang aking body.
Oh noo, my precious body!
But ofc as a witty kid, I cover my bruises with-
"Liandro, make sure na hindi yan kakain at lalabas hanggang hindi pa yan papasok, naiintindihan mo ba ako?!" Sabi ni dad habang galit.
"Yes, sir." Sabi ni butler
Tsk, even though it hurts I still love this old man.
Kahit ginaganto niyo ako, kahit kulungin niyo ako at sinasaktan niyo ako I don't care. But I wish I have a kind family.
Habang hawak ako ni butler lio, sinubukan kong magpumiglas pero bigo ako dahil mas malakas si butler.
Bumuntong hininga nalang ako.
"Wag kang makulit, Jamie. Baka mapagalitan ka ni sir limuel, Im being gentle with you anak, because I know.. you hate being abused, but here you are being abused." Saad niya habang nalulungkot.
Bata pa lamang ako kasama kona si butler lio, kaya comfortable na ako kay butler.
Si butler lang ata ang mabait dito sa mansyon, para kona siyang tatay sa totoo lang, ginagawa niya lahat para lang sa akin, na hindi ginawa ng sarili kong ama, tsk.
"It's okay, butler, don't be sad I'm okay look oh." Saad ko habang tumawa, at ipinakita ko ang bicep ko.
"Loko kang bata ka, nasaktan kana nga nakuha mo pang gumanyan."
"Hay nako."
Nandito na kami sa storage room at binuksan ni butler lio ang pintuan at tiningnan ako nito.
"Wag kang mag-alala may kumot at unan jan sa gilid ng table tsaka nagtago na rin ako ng pagkain sa loob ng drawer, nilagay kona talaga yan jan Incase na kulungin ka nanaman ng sariling mong ama." Mahina nitong Saad.
"T-thank you, butler." Saad ko habang naiiyak.
"Hay nako talaga tong bata na ito, napaka iyakin wag kana umiyak malalampasan mo rin ito, wag kana umiyak ha susubukan kong pumunta dito mamaya para samahan ka."
"Wag na po, baka pagalitan kayo ni daddy, ayoko po nun."
"Paano ka? Kaya mo ba?" Tanong nito sa akin.
"Ofcouse, kayang kaya to, butler!"
Baliw, joke lang 'yun, masakit na talaga ulo ko pero pinaalis kona si butler lio, baka madamay pa siya.
"Sige na butler, alis na baka makita ka pa ni daddy dito, Sige ka!"
" Oh sya, aalis na ako ingat ka." Saad nito at inisara ang pintuan.
"Hays." Buntong hininga ko.
Walastek, ang sakit.
Mawawala rin to.
Isang araw lang naman ako dito, wag kana mag-alala self, gaslight pa sige.