X-Deal ดีลรักดีลร้าย

EP.1 ขายตัวคุณ...ให้ผม กรี๊ดดดดด!!!! (เสียงดังจอแจ) ประธานมาเองเลยหรอ ไม่ใช่เขาบอกหัวหน้าแผนก แอร๊ยยยย ฉันเห็นเค้าที่ลานจอดรถเมื่อกี้ หล่อลากกกกกกก มึง เร็วที่นั่งจะเต็มแล้ว เร็วแก เขาจะเริ่มกันแล้ว อาจารย์อนุญาตให้ปีอื่นเข้าได้หรอ ได้ดิ ไปดูเผื่อตอนพวกเราฝึกไง เสียงวุ่นวายของนักศึกษาชั้นปีต่างๆ ของคณะบริหารธุรกิจ สาขาการตลาดดิจิทัลและการสร้างแบรนด์ แห่งมหาวิทยาลัย T ต่างพากันเข้าจับจองที่นั่งในห้องเรียนเธียร์เตอร์ใหญ่สุดของมหาวิทยาลัย เนื่องจากกิจกรรม NEW TALENT FOR GREAT BUSINESS โดยทุกปีจะมีการคัดสรรนักศึกษาในคณะที่มีความโดดเด่น ทั้งด้านความรู้ความสามารถ และทักษะการใช้ชีวิตที่ดี แน่นอนว่ามีการสะสมPortfolio นี้ตั้งแต่เข้าเรียนปีที่ 1 ผู้ที่ได้รับคัดเลือก จะมีสิทธิเข้ารับการฝึกงานจากบริษัทชั้นนำที่ใช่ใครก็ได้จะสามารถเข้าฝึกได้ง่ายๆ นักศึกษาในคณะต่างพยายามตั้งใจเรียน และโชว์ความสามารถทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ส่วนใหญ่ก็ตกม้าตายกันตรงคะแนนทักษะการใช้ชีวิตที่ดี เพราะคะแนนส่วนนี้จะได้รับจากทุกคนในคณะ สะสมไปเรื่อยๆ เรียกว่ามีสายตาคอยจับจ้องกันและกัน ทั้งจับถูกจับผิด พาลหลายคนตบะแตกขอยอมแพ้ เพื่อใช้ชีวิตปกติธรรมดา ดีกว่าเป็นสุดยอดสุภาพบุรุษสุภาพสตรีที่ต้องเก่งทั้งบู๋นทั้งบู๊ไร้ที่ติ กูว่าปีนี้ พี่อายได้แน่เลย โคตรเก่ง โคตรคูล ไม่อ่ะ ต้องพี่เพลินของฉัน น่ารักสดใส ฉลาด เป็นกันเอง คนอะไรครบเครื่อง มึงไม่คิดว่าเขาดูหน่อมแหน๊มไปหน่อยเหรอวะ คะแนนเอาตัวรอดในสังคมน่าจะน้อย ไม่อ่ะ กูว่าพี่เค้าแค่ส่งสายตาหวานๆนั่น ใครก็ไม่กล้าแตะแล้ว มึงชอบพี่เค้าแล้วล่ะ ถ้าเค้าโอเคกับกู กูก็เอา ผู้หญิงเหมือนกัน!? ใครแคร์ กูไม่แคร์ กูทีมพี่เพลิน "นักศึกษาที่เข้ามาแล้ว ช่วยนั่งให้เรียบร้อย ไม่ส่งเสียงดังนะคะ และสำหรับเด็กปีหนึ่ง นี่อาจเป็นครั้งแรกที่ได้เข้ามาในห้องประชุมใหญ่นี้ ที่นี่มีระบบ face recognition ตรวจจับใบหน้าพวกเธอ...จะทำอะไรก็นึกถึงรายงานผลของ Portfolio ด้วยนะคะ วันนี้อาจารย์และมหาวิทยาลัยรู้สึกเป็นเกียรติและตื่นเต้นไปไม่น้อยกว่าพวกเธอ นี่อาจเป็นครั้งที่ 2 ในรอบ7-8ปี ที่บริษัทนี้มารับนักศึกษาฝึกงานจากคณะของเราไป... เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา ขอเสียงปรบมือต้อนรับ ประธานกรรมการบริหาร บริษัท วอล์คส์เมมเบอร์ จำกัด คุณ เทวิน บูรพปราชญ์" ชายหนุ่มเดินออกมาจากฉากกั้นเวทีด้านหลัง รูปร่างสูงกายหนาดูแข็งแรง บุคลิกสง่าผ่าเผย ทันทีที่แสงสปอร์ตไลท์ปรับระดับลำแสงให้มาถึงแขกผู้มาเยือน ใบหน้าที่แลดูอายุยังน้อยเกินกว่าจะถูกเรียกว่าเป็นประธานบริษัท มองไปยังเหล่านักศึกษาที่นั่งเต็มห้องประชุมใหญ่แห่งนี้ เขาส่งสายตามั่นใจและเต็มไปด้วยพลังของคนวัยทำงานที่ดูมืออาชีพ โคตรหล่อเลย แก...เจ้านายแบบนี้ ต้องไปฝึกที่นี่แล้วป่ะ เฮ้ย ceo หรือนายแบบวะนั่น แต่งตัวจริงจังแต่ทำงานโฆษณาอ่ะนะ เป็นพวกพรีเซ็นเตอร์บริษัทเปล่า เสียงวิจารณ์คละเคล้ากับเสียงชื่นชมรูปลักษณ์ภายนอกของประธานบริษัทดังไปทั่วห้องประชุม ไวร์เลสที่ติดไว้เพื่อช่วยกระจายเสียงแทนการถือไมค์ด้วยมือ ส่งแสงสัญญาณว่าพร้อมรับใช้ พรีเซ็นเตชั่นฉากด้านหลังเปลี่ยนเป็นสีมืดครื้มเหมือนท้องฟ้ายามค่ำคืน "ใครคิดว่าโลกใบนี้กลมบ้างครับ" คนฟังไม่แน่ใจว่า คนพูดต้องการคำตอบหรือเปล่า หันมองหน้ากันไปมาเลิ่กลั่ก แต่ระยะการเว้นวรรคนั้นก็ทำให้เข้าใจได้ นักศึกษาส่วนใหญ่เริ่มยกมือขึ้น...และส่วนน้อยๆ ที่มองตามเสียงส่วนมากค่อยๆเหยียดมือขึ้นสูงตามเพื่อนไป "ใครคิดว่าโลกใบนี้มีน้ำเป็นองค์ประกอบส่วนใหญ่บ้างครับ" "อะไรของเขาวะ นักวิทยาศาสตร์หรอ" เสียงคุยหึ่งๆเบาๆ สงสัยสิ่งที่คนบนเวทีถาม "ไม่ว่าความจริงของโลกใบนี้จะเป็นอย่างไร...ไม่สำคัญเลยครับ หน้าที่ของนักสร้างแบรนด์คือการสร้างความคิดและเจตน์จำนงของเจ้าของเงินให้กลายเป็นความจริงที่คนทั่วไปรับรู้...ไม่ว่าจะกี่ยุคสมัยผ่านไปก็ตาม.... มันคือการสร้างตัวตนในระดับตำนาน WALKSMEMBER ไม่ใช่เอเจนซี่ ไม่ใช่บริษัทครีเอทีฟ ไม่ใช่คนทำงานโฆษณา พวกเราไม่ได้วิ่งตามฝัน แต่เราคือนักสร้างความจริง... เราหาเงินจากแพสชั่นนี้" เสียงหัวเราะของคนในห้องประชุมเมื่อได้ยินคำพูดตรงๆว่าหาเงินจากแพสชั่น... "ผม ไม่ได้มาในฐานะCEO ของบริษัท ถึงผมจะใช่คนนั้นก็ตาม วันนี้ผมมาในฐานะหัวหน้าแผนกการตลาด ทีม1 ที่จะมาหาคนทำงานที่พร้อมสลัดคำว่า เด็กฝึกงาน ก้าวสู่คำว่า Professional อย่างที่น้องๆนักศึกษาทราบ เมื่อ 7 ปีที่แล้ว ผมเองคือคนที่ WALKSMEMBER เลือก จากคณะฯ ของเรา ใช่ครับ ผมฝึกและได้ทำงานที่นี่เป็นที่แรกหลังกลับจากเรียนmaster degree...ปัจจุบันผมดำรงตำแหน่ง CEO และหัวหน้าทีมการตลาด 1 น้องๆปีสุดท้ายคนไหนที่สนใจอยากร่วมงานกับเรา สามารถส่งคลิปในโจทย์ "ขายตัวคุณ" ให้ผมซื้อให้ได้ ผมขอเน้นย้ำว่า อย่าเอาแต่ฝัน ใช้แพสชั่นที่คุณมีหาเงินให้ได้ ถ้าคุณเป็นคนแบบเดียวกัน มาฝึกงานที่นี่ได้ครับ ไม่เกิน 48 ชั่วโมงจากนี้ อัพโหลดคลิปแนะนำตัวคุณมา ผมจะรอ" แล้วหน้าจอก็เปลี่ยนจากท้องฟ้ายามค่ำคืน กลายเป็นพรีเซ็นเตชั่นบริษัทเอเจนซี่ยักษ์ใหญ่ ที่ขึ้นชื่อเรื่องความครีเอทีฟ เขามีพนักงานไม่ถึง 30 คน แต่สามารถสร้างรายได้สูงสุดเมื่อเทียบกับบริษัทเอเจนซี่อื่น แน่นอนว่าเด็กจบสาขาแบรนด์ส่วนใหญ่วาดฝันจะได้เข้าทำงานที่นี่...อย่างน้อยได้ฝึกงานขอสร้างชื่อติดประวัติสักหน่อยก็ยังดี เสียงปรบมือดังกระหึ่มห้องประชุม เมื่อหน้าจอขึ้นชื่อโครงการรับเด็กฝึกงานว่า มึงแสดงว่าเขาไม่เอาคะแนนที่คณะทำขึ้นใช่ป่ะวะ กูก็มีสิทธิ์มั้ยถ้าแบบนั้น แม่งเวลาน้อยโคตร แก..ฉันรีบกลับบ้านไปทำส่งดีกว่า บายๆ กูว่าเขาน่าจะดูหมดนะ แต่ยังไงกูก็จะส่งไป กูอยากขาย เชี่ย ขายแข่งกันทั้งสาขา มึงจะส่งมั้ย กูส่งแน่นอน ถ้าเป็นคลิปก็สบายแล้ว กูตัดต่อเก่ง เสียงพูดคุยจากทุกมุมห้อง หลากหลายประเด็นหลากหลายวิธีการดังไปทั่ว ส่วนแขกที่มากล่าวนั้นได้หายไปจากเวทีแล้ว