Yeni güne her zamanki gibi sisli düşüncelerle başlıyorum. Gece’den haber alamadığım için endişeliyim. Aslında neler yaşadığını az çok tahmin edebiliyorum ama bu bilinç beni rahatlatmak yerine daha çok yoruyor.
Hazırlanıp okula gitmek üzere evden çıkarken adımlarım oldukça isteksiz.
Hızlı adımlarla sokağı geçerken içimde çoğalan huzursuzluğu hissedebiliyorum. Bir an başıma ağrılar saplanıp düşüncelerimi sarıyor. Bir an gözlerim bulanıyor. Korkuyorum, Gece'yle ilgili bir şey mi olacak?
Birkaç adımın ardından önüme çıkan gölgelerin etkisiyle başımı kaldırıp karşıya bakıyorum. Sekiz kişi karşımda duruyor. Bana mı bakıyorlar? Neden?
Biraz daha yaklaşıyorum. Yaklaştıkça seçilen suret bana düşünmeyi unuttuğum bir sorunu hatırlatıyor. Arda'yla işimiz henüz bitmemiş demek ki!
Sayıca benden üst
