''Hani onunla sevgili değildiniz?!''
Sınıfa girdikten birkaç dakika sonra Gözde'nin sesiyle neye uğradığımı şaşırıyorum. Öfkeyle ve suçlarcasına bağırarak resmen yerimden zıplamama sebep oluyor. Zaten huzursuzken sinir katsayımı yükseltmek de ne demek?
''Sana da günaydın!'' diyorum öfkeyle. Sırama yerleşip ona ters ters bakıyorum. Yeterince derdim yokmuş gibi ergenin tekiyle uğraşmak istemiyorum ama öfkemi dizginlemeli ve kendimi tutmalıyım.
''Hani Gece'yle sevgili değildin?'' diyor tekrar, kısık ama yine de sert bir sesle.
Sesi sert olsa da gözlerinde üzüntü, kıskançlık ve hayal kırıklığı izlerini görebiliyorum. Yine de bu kadar ters konuşurken ona anlayışlı olabilecek kadar sakin biri olduğum söylenemez. Hele de bu işe başladığım zamandan beri...
Alaycı bir şekilde gözlerimi devirir
