เดินเข้ามาด้านในก็เริ่มเห็นมีสายตาจ้องมองมายังเขาและเธอ แต่ก็ยังดีที่มีมารยาทหน่อยไม่มีใครหันหน้าไปซุบซิบคุยกัน ทุกคนเดินมาถึงที่ลิฟท์และทำการกดชั้นกั้งมองดูเลขที่ตะนอยกดแล้วสงสัย
“ทำไมไม่กดชั้นของแกล่ะตะนอย มากดชั้นของฉันทำไม ฉันบอกแล้วไงว่ากินที่ห้องของแกไม่ใช่ห้องฉัน”
“ฉันก็ไม่ได้จะไปห้องของแก แต่จะไปห้องคุณมาร์ติน”
เดี๋ยวนะชั้นของเธอมีอยู่ 2 ห้องอยู่กันคนละฝั่ง หรือว่าเฮ้ย!!! ทำหน้าตกใจ หรือว่าเขาคือคนที่มาซื้อห้องตรงข้าม กั้งหันหน้ามามองเขาด้วยสายตา ไม่อยากจะเชื่อมาร์ตินพยักหน้า แล้วชี้ไปที่เธอ…
“ผมบอกแล้วไงว่าเราอยู่ที่เดียวกัน ดีใจไหมครับที่จะมีผมอยู่ใกล้ๆคุณ” กั้ง ถลึงตาใส่
“ดีใจกับผีนะสิ” ตั้งแต่อยู่ในลิฟท์เขาก็พยายามมายืนใกล้ๆ เธอก็ขยับหนี จนตัวไปติดผนังลิฟท์
“ไงครับ ไม่ขยับอีกแล้วเหรอครับ”กั้งพยายามดันให้เขาออกห่างแต่ไม่ได้ผล
“ขยับออกไปสิคุณ!!! ลิฟท์ตั้งกว้างจะมาเบียดอะไร
