จากคอนโดมาถึงสตูดิโอที่กั้งต้องถ่ายโฆษณากับภาพนิ่ง มาร์ตินรู้สึกเหนื่อยมาก ขนาดเขาที่ไม่ได้ทำอะไร แค่นั่งดูกั้งทำงาน เขายังเหนื่อยเลย เขาคิดการเป็นดารานี้มันลำบากกว่านั่งโต๊ะทำงานที่ใช้แต่สมอง ไม่ต้องทนร้อน ผู้กำกับสั่งคัท แล้วคัทจนกว่าจะพอใจ นี้ก็จะเกือบชั่วโมงแล้วที่เขานั่งรอ ตอนนี้ตัวเขาเองยังแปลกใจว่าทำไหมเขาถึงอดทนอยู่ตรงที่เดิม เพื่อเฝ้าผู้หญิงคนนี้ โดยไม่รู้จักเบื่อเฝ้ามองทุกการเคลื่อนไหวกั้ง
กั้งรู้สึกเกรงใจเขายังไงก็ไม่รู้ เห็นเขามานั่งรอเธอทำงาน ทั้งที่เธอบอกไม่ต้องมาก็ได้เขาก็บอกอยากจะมาเห็นการทำงานว่าเธอทำอะไรบ้าง
“ไม่เป็นไรผมอยากอยู่ข้างๆคุณ ในช่วงที่ผมอยู่เมืองไทย เวลานี้เป็นเวลาของคุณ”กั้งได้ฟังเมื่อเช้าเธอยังรู้สึกเขินๆและยิ่งตอนเขากอดและปลอบเธอ ตอนร้องไห้เธอรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อน กั้งหันหน้ามองไปทางเขา ก็เจอเขายิ้มและทำท่าสู้ๆ กั้งยิ้มให้ กั้งพูดเบา
