Despina
Hayatım boyunca karar vermedim. Bu bir tembellik değildi. Bir öğretiydi. Önce aile büyükleri konuştu. Sonra papaz efendi.
Sonra kocam. Ben dinledim.
Ne giyeceğimi, ne zaman susacağımı, neye inanacağımı hep biri söyledi. Bana düşen, itaatti. İtaat edince güvenli oluyordum. Güvende olunca da iyi bir kadın sayılıyordum. Plan yapmadım.
Çünkü plan yapmak, seçmek demekti.
Seçmekse… bedel.
Kocam bunu bana ilk tokatta öğretti.
Ben senin yerine düşünürüm, dediğinde henüz gençtim. İnanmıştım. Daha doğrusu zorunda kaldım. Sonra tokatlar arttı. Sonra sesler. Sonra geceler.
Acı, bir süre sonra bağırmayı bırakıyor.
İnsan sadece içine doğru kapanıyor.
İçinde karanlık bir oda açılıyor ve orada yaşamaya başlıyorsun.
Şimdi iki gecedir buradayım. Bu odada.
Bu adamın otelinde. Tahiri çözme
