Despina
O Türk'ün Kyriakostan hiçbir farkı yokmuş.
Bu cümle beni biraz üzdü. Yatakta dizlerimi kendime çekmiş, öylece düşünürken gözümden bir damla yaş geldi.
Annem ve babam beni kapalı bir kutuda büyüttü. Bunu biliyordum. Anlamayacak kadar salak değildim. Herşey yasaktı. Dayak yoktu ama yasaklar ve cezalar vardı. Hep aç kaldım. Gösterişsiz kıyafetler ve sıradan şeyler giydim. İş, temizlikten başka birşey görmedim.
Evlendiğim zaman da değişmedi aslında. O zaman hem Stavrosun evince çalışıyor hem de kaynanamla oturuyordum. O kadar zordu ki. Geceleri ise tam bir işkenceydi.
Tuzu fazla koydum diye yediğim dayaklar, yemek istediği gibi olmadı diye kaynanamın elimi ateşe bastırmaya çakışması, koltukta uyuyakaldım diye kemerle dövülmem. Papaz efendi hep sabret derdi. Ben de sabrettim.
