“Louder,” utos ko.
“Binabawi namin! Sorry, talaga…” sabay-sabay nilang pahayag, halatang napipilitan.
Lumapit ako nang kaunti. Pero sila ay wala nang aatrasan.
“At makinig kayo nang mabuti,” dagdag ko. “Hindi ako nabibili. Hindi ako nagbebenta ng sarili. At kung may lalaking humalik sa akin sa harap ng lahat, hindi ibig sabihin no’n na pag-aari niya ako o ginagamit ko siya.”
Napayuko ang dalawa.
“Next time na may gusto kayong sabihin tungkol sa akin,” diretso kong sabi, “sabihin niyo sa akin nang harapan. Huwag iyong nagtatago kayo sa loob ng restroom.”
Hindi sila makaimik. Para silang mga estudyanteng napagalitan ng titser sa mga hitsura nila. Ni hindi sila makatingin nang doretso sa akin.
Bago ako tuluyang lumabas, tumigil ako sa pintuan at lumingon.
“At isa pa nga pala,” dagdag
