“Fine,” maikling sagot niya. Walang anumang pagtutol sa tono niya.
Mas lalo akong na-touch doon. Hindi siya nakipagtalo at sa halip ay sinunod ang utos ng mommy niya.
“Salamat po, Tita,” mahina kong sabi, nakatingin sa kaniya nang may respeto. “Pasensya na po sa abala.”
Agad niya akong hinaplos sa pisngi.
“No apologies in this house, hija,” malambing niyang sabi. “You are not an abala.”
Hindi ko alam kung bakit, pero parang gusto ko na namang umiyak. Ang sarap talagang magkaroon ng nanay. Ang suwerte-suwerte nina Ashton.
Mayaman na nga sila, kumpleto pa ang pamilya nila. Tapos mababait pa ang mga magulang nila. Isang bagay na hindi na namin na-enjoy ni Kuya dahil ipinapatay ni Sir Marcus sina Mama at Papa.
“Sige,” sabi ni Tita Ashnea habang bumibitiw sa akin. “I’ll check if dinner i
