Sobrang kabaligtaran ng mundong mayroon ako. Bigla kong naalala ang lahat… kung paanong nagsimula ang masalimuot na buhay namin ni Kuya.
Nalalanghap namin ni kuya ang amoy ng alikabok at kahoy sa loob ng lumang aparador. Masikip at madilim sa loob niyon. Halos hindi kami makahinga.
Pawis na pawis kami, parehong nanginginig ang mga katawan.
Mahigpit ang pagkakayakap ni Kuya Arvill sa akin… sobrang higpit na parang gusto niya akong ipasok sa dibdib niya para hindi ko na makita, marinig, at hindi ko na rin maramdaman ang lahat.
Lumakas ang panginginig ng buong katawan ko, pero pinipigilan kong umiyak. Kahit bata pa ako noon, alam kong isang tunog lang… isang maling hikbi… at mamamatay kaming magkapatid.
Wala kaming kamuwang-muwang ngunit nasasadlak kami sa sitwasyong iyon. Parehong bum
