Kyla's POV
Matapos ang malungkot na pamamaalam kay Yuhan ay nagtatakbo ako palayo sa bahay nila. Naghalong pawis at luha na ang nasa mukha ko. Kung nagkataong may nakakakita sa akin ng mga oras na iyon ay malamang sa isiping nasisiraan na ako ng bait. Nang mapagod ako sa aking ginagawa ay saka ako naglakad. Buti na lamang at malapit na ako sa exit ng subdivision.
Blangko na ang aking utak. Wala na ako sa sarili. Tila namanhid ang aking buong katawan dahil sa lungkot na nararamdaman. Kusang humahakbang ang aking mga paa. Di ko na rin namalayan ang ginawa kong pagpara ng taxi.
Nang makababa ako sa Cubao ay sumakay ako ng bus pauwi ng Bulacan. Nakatingin lamang ako sa labas ng bus habang binabaybay ko ang daan pauwi. Sa bawat paglapas namin sa mga lugar ay parang pagbalik rin ng alaala n
