EP.2

2917 Words

[Jimin] "เสื้อคุณค่ะ" ฟึ้บ.. "ผมตินครับ" ฉันรู้ ฉันไม่ได้ตอบอะไรตินไปเพียงแค่ยืนเสื้อเขาคืนให้ซึ่งเขาก็รับไปและโยนมันไปเบาะหลังอย่างไม่ใส่ใจและฉันก็ไม่ได้ใส่ใจเหมือนกันว่าเขาจะทำไงกับเสื้อตัวนั้น ตอนนี้ฉันกำลังหงุดหงิดเพราะไม่รู้ว่าพวกการ์ดมันหายหัวกันไปไหนหมดทิ้งให้ฉันต้องเดินออกมาหารถเองแต่ดันเกิดเรื่องซะก่อน ดีที่ได้เขาคนที่กำลังนั่งข้างๆฉันช่วยไว้ ดวงตาฉันจ้องโทรศัพท์ตัวเองด้วยความหงุดหงิดหลังจากที่โทรออกเป็นรอบที่สิบแล้วแต่พวกการ์ดก็ไม่มีใครรับสักคน "อย่าหวังว่าจะได้มาดูแลฉันอีก" "ใจเย็นน่า...เขาอาจจะติดสาวๆข้างในอยู่ก็ได้" ฉันเหลือบมองคนข้างๆที่กำลังส่งยิ้มมาให้ก่อนจะส่ายหน้าไปมาเพื่อบอกเขาว่ารอยยิ้มนั้นมันไม่ช่วยให้ฉันหายหงุดหงิดจากเดิมแม้แต่น้อย...กลับกันอาจจะหงุดหงิดมากขึ้นไปอีกกับรอยยิ้มที่มาไม่ถูกจังหวะแบบนี้ "ฉันอยากนอนจะแย่อยู่แล้ว" "นอนเร็วจัง?" "ตอนนี้จะตีสองแล้วปกติคุณนอนตีห้าหรอคะ?" "อ่อ ผมไม่นอนน่ะ ^^" เสียงทุ้มตอบกลับพลางยักไหล่อย่างกวนๆขณะที่ฉันก็ยังคงมองเขาอยู่ พี่ติน...เขาคงจำฉันไม่ได้เพราะฉันไม่ได้ไปบ้านเขาเลยแต่ฉันรู้จักกับทิมเราเป็นเพื่อนกันแต่เพราะงานฉันจึงไม่ค่อยได้เจอเธอเท่าไหร่นัก ส่วนเขาฉันก็เพิ่งจะได้เห็นหน้าก็วันนี้แหละ เขาหล่อและน่ารักเสมอไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี "มองผมนานๆแบบนี้ผมเขินนะครับ" "ฉันไม่รู้จะมองไปทางไหนน่ะค่ะ มองออกไปนอกรถเดียวคุณจะหาว่าฉันอึดอัด" "แล้วคุณอึดอัดไหมที่อยู่กับผม?" ตินหันหน้ามองมาที่ฉันพร้อมกับยิ้มออกมาบางๆซึ่งมันคงทำให้หญิงสาวหลายๆคนรู้สึกเขินต่างจากฉันที่รู้สึกรำคาญกับรอยยิ้มหว่านเสน่ห์ของเขาแบบนี้...มันดูเฟคน่ะ "คิดว่าไงล่ะคะ?" ฟึ้บ... ฉันตอบเสียงเบาและอิงหัวตัวเองไปกับที่รองคอขณะที่สายตาก็ไม่ได้ล่ะออกจากสายตาเจ้าเล่ห์ตรงหน้าแม้แต่นิด เราสบตากันอย่างนั้นนานหลายนาทีจนเป็นตินที่หัวเราะออกมาเหมือนอดขำไม่อยู่ "คุณทำผมเขิน" "ฉันเนี้ยนะ ฉันยังไม่ทันทำอะไรเลย" "คุณน่ารัก...เหมือนแมว" ฟึ้บ... นิ้วเรียวค่อยแตะลงที่ข้างแก้มฉันเบาๆก่อนที่มันจะไล้ไปมาที่พวงแก้มฉันช้าๆแต่กลับทำให้ขนฉันลุกอย่างห้ามไม่อยู่ ดวงตาเจ้าเล่ห์ของคนตรงหน้าจ้องมองมาที่ฉันด้วยความต้องการอย่างเปิดเผย เขากำลังสื่อให้ฉันรู้ว่าเขาต้องการฉัน...และมันก็แปลกที่เขาคนนี้ทำให้ฉันรู้สึกอยากจะเล่นไปด้วยแม้จะรู้ว่าเขาไม่ได้สนใจจะเล่นกับฉันแบบจริงจัง "สนใจจะให้ผมไปส่งที่ห้องไหม?" "..." ริมฝีปากฉันเม้มเข้าหากันก่อนที่จะกัดริมฝีปากล่างตัวเองช้าๆท่ามกลางสายตาร้อนๆที่กำลังมองมาอยู่ "ห้องไหนคะ...ห้องตินหรือห้องจี?" ตินหัวเราะในลำคอเบาๆพร้อมกับส่ายหน้าไปมาและหันมามองฉันที่ยังมองเขาอยู่ท่าเดิมอีกครั้ง "ผมจริงจังนะจี" ฉันหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะยกโทรศัพท์ตัวเองออกมาดูหน้าจออีกครั้งซึ่งมันก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหวอะไร ฉันก็เบื่อกับชีวิตตัวเองตอนนี้มากอยู่แล้วล่ะฉันจัดการปิดเครื่องทันทีและจัดการดึงเบลท์มาคาดเองเสร็จสรรพ "ไปได้รึยังคะ?" "..." ตินเลียริมฝีปากตัวเองและยกยิ้มอย่างชอบใจก่อนที่เขาจะคาดเบลท์และสตาร์ทรถขับออกมาจากคลับหรูทันที ฉันค่อยๆละสายตาจากคนตรงหน้าและมองไปที่ถนนกำลังโล่งด้วยสายตาที่ว่างเปล่า...ตินไม่ใช่คนที่น่ายุ่งด้วยแต่วันนี้ทุกอย่างมันน่าหงุดหงิดและฉันคิดว่าเขาคงทำให้ฉันเลิกหงุดหงิดได้ ไม่มากก็น้อยล่ะนะ 02.29 น. แกร๊ง... "ดื่มอะไรไหม?" "เบียร์ค่ะ" "โอเคครับ รอแป๊บนะ...ตามสบายเลย" ฉันพยักหน้าตอบตินที่บอกแบบนั้นด้วยท่าทีสบายๆและเดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟากลางห้องใหญ่ของเขาพร้อมกับใช้สายตากวาดมองไปทั่วทั้งห้องและมาหยุดมองร่างสูงที่กำลังเดินออกมาจากครัวพร้อมกับเบียร์สองกระป๋องในมือ...ให้ตาย ฉันนี่ก็ใจง่ายดีได้คุยกับเขาไม่ถึงชั่วโมงก็ตามเขามาถึงห้องแล้ว ป๊อก! "นี่ของจี" "ขอบคุณค่ะ" ตินยิ้มให้ฉันพร้อมกับยื่นกระป๋องเบียร์มาตรงหน้าซึ่งฉันก็รับมันมาถือไว้ทันทีขณะที่ตินก็นั่งลงข้างๆ เขาหัวเราะออกมาเบาๆและยื่นกระป๋องเบียร์มาชนกับกระป๋องฉันเบาๆ "ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ" "ค่ะ เช่นกัน" ฉันตอบกลับเสียงเรียบและยกกระป๋องกระดกดื่มทันที ความซ่าและเย็นของมันทำให้ฉันชะงักนิดๆแต่ฉันก็ยกดื่มจนหมดกระป๋องท่ามกลางสายตาที่กำลังมองมาที่ฉันอย่างทึ่งๆ "...อะไรคะ??" "หิวน้ำรึไง รึกลัวผมแย่ง??" "แค่ดื่มเก่ง...ทำไมคะกลัวรึไง??" "ใครกลัวกัน?" ฉันเหยียดยิ้มมองคนที่กำลังทำหน้ามุยตรงหน้าอย่างเอ็นดูขณะที่เขาก็ยกกระป๋องเบียร์กระดกดื่มจนหมดไปตามๆกัน ฉันเท้าแขนไปกับโซฟาและยันขาขึ้นชันเข่าขณะที่สายตาก็จ้องมองใบหน้าคมตรงหน้า เขานี่มันหล่อจริงๆ....ยิ่งกว่าไร้ที่ติ ฉันเอื้อมมือเข้าไปหาใบหน้าตินและจรดนิ้วตัวเองลงที่มุมปากเขาเบาๆและเกลี่ยฟองเบียร์ออกจากมุมปากให้เขาช้าๆขณะที่สายตาเราก็สบกันราวกับถูกตรึงอยู่อย่างนั้น หมับ... "อ่อยกันรึไง?" ฉันเหยียดยิ้มพร้อมกับมองมือตัวเองที่ถูกเขาจับไว้ ตินดึงมือฉันเข้าไปจ่อที่ริมฝีปากเขาพร้อมกับจรดริมฝีปากลงมาที่นิ้วฉัน...สัมผัสร้อนๆของเรียวลิ้นทำให้ฉันรู้สึกจั๊กจี้ ฉันมองนิ้วตัวเองที่ถูกตินเลียอยู่อย่างชอบใจก่อนที่ดวงตาร้อนนั้นจะเหลือบขึ้นมองฉัน "คืนนี้อยู่กับผมนะ" "..." พรึ่บ... ตินเงยหน้ามองตามฉันที่ดันตัวเองขึ้นคร่อมหน้าตักเขาไว้ด้วยสายตาที่กำลังแสดงออกมาว่าตื่นเต้น และสนุก...ไม่ต่างจากฉันที่กำลังสนุกเหมือนกัน มือทั้งสองข้างของฉันประกบลงที่ข้างแก้มตินไว้และบังคับมันให้เงยหน้าขึ้นมามองฉัน ตินเหยียดยิ้มพร้อมกับฉันที่โน้มใบหน้ากดจูบเบาๆที่ริมฝีปากร้อนของเขา "ถ้าไม่กะจะนอนนี่จีไม่มาหรอกค่ะ" "ให้ตาย...แล้วจะได้นอนไหม??" "ไม่รู้สิ.." กึ่ก! "อ่า..." เสียงทุ้มครางออกมาเบาๆหลังจากที่ฉันจงใจกัดที่ริมฝีปากล่างเขาเต็มเขี้ยว เราสบตากันก่อนที่ตินจะตวัดมือขึ้นดึงใบหน้าฉันเข้าหาและประกบจูบด้วยสัมผัสที่เร่าร้อน ฉันเปิดรับลิ้นร้อนของเขาเข้ามาเกาะเกี่ยวหยอกเย้ากับลิ้นเล็กของฉันทันที ซึ่งฉันไม่ใช่คนยอมคน...เขาเร้ามาฉันก็ร้อนตอบ เสียงจากริมฝีปากที่กำลังบดคลึ่งของเราดังขึ้นแสดงให้เห็นว่ารสจูบมันกระหายและร้อนแรงขนาดไหน ฟึ้บ! ฉันเบียดร่างกายร้อนๆของตัวเองเข้าหาเขาทันทีที่มือใหญ่บีบเคล้นสะโพกฉันเต็มมือ มือร้อนๆของตินซนไม่หยุดมันลูบไล้ไปทุกทีไม่ต่างจากมือฉันที่กำลังลูบไล้ไปทั่วลำคอแกร่ง "แฮ่ก!" เสียงหอบหายใจของเราดังขึ้นก่อนที่ริมฝีปากเราจะประกบเข้าหากันอีกครั้งและอีกครั้งเหมือนกับว่ามันไม่พอ ยิ่งได้สัมผัสยิ่งได้ลิ้มรสของอีกคนมันยิ่งกระหาย ฉันจัดการถอดเสื้อเขาออกอย่างรีบเร่งขณะที่ร่างกายตัวเองก็ถูกอุ้มขึ้นเหนือพื้นฉันกดจูบที่ริมฝีปากร้อนๆนี่อีกครั้งโดยไม่สนใจเลยสักนิดว่าเขากำลังเดินอยู่ พรึ่บ! "หึ ทำไมเราร้อนขนาดนี้??" ตินถามเสียงหอบหลังจากที่ปล่อยฉันนอนหงายไปกับเตียงนุ่ม ฉันส่ายหน้าไปมากับหมอนขณะที่สายตาก็กำลังมองสำรวจร่างกายของคนตรงหน้าผิวเขามันขาว ขาวกว่าฉันมากแต่สิ่งที่ทำให้ฉันล่ะสายตาไปจากมันไม่ได้เห็นจะเป็นเป้ากางเกงที่กำลังตุงออกมาอยู่ ฉันหัวเราะออกมาเบาๆขณะที่เขาก็มองมาที่ฉันด้วยแววตากระหาย "วอนแล้ว" ฟึ้บ... เตียงนุ่มยุบลงทันทีที่ตินเคลื่อนตัวลงมาคร่อมฉันไว้ ลมหายใจร้อนๆของตินเป่ารดต้นคอฉันและไม่ถึงเสี้ยววิริมฝีปากก็กดฝังลงที่ต้นคอฉันแต่ก็ต้องชะงักเพราะฉันที่ดันไหล่เขาไว้ ตินขมวดคิ้วมองมาที่ฉันทันที "ต้นคอ เนินอก ต้นขาอ่อ...แล้วก็หน้าท้อง ห้ามทำรอยนะคะ" "จริงจัง??" "พรุ่งนี้มีถ่ายงานน่ะ" "เชี้ย..." พรึ่บ! "อ๊ะ!" ฉันกลืนน้ำลายลงคอทันทีที่ตินกระชากสายรัดเสื้อฉันอย่างแรงจนร่างกายฉันกระตุก เขารู้วิธีถอนมันออกอย่างง่ายดายทำให้ตอนนี้หน้าอกฉันกำลังเปลือย...ฉันกัดริมฝีปากเมื่อถูกริมฝีปากร้อนครอบครองลงลิ้นที่เต้านมของตัวเอง ความรู้สึกวูบม้วนท้องเกิดขึ้นทันทีเพราะตินที่กำลังหยอกล้อเต้าทั้งสองฉันขณะที่มือใหญ่ก็ลูบไล้วนไปทั่วกึ่งกลางของฉันผ่านกางเกงหนังสีดำราคาแพง "นมโคตรใหญ่!" "อ๊ะ อึก..." มือฉันสอดเข้ากลุ่มผมดกของตินพร้อมกับกำมันไว้เพราะความรู้สึกเสียวซ่านที่กำลังก่อตัวขึ้น ฟึ้บ! "นึกว่าจะไม่รู้สึก..." "อ๊า..." ฉันกัดริมฝีปากจนรู้สึกเจ็บเมื่อมือใหญ่สอดแทรกเข้ามาในกางเกงของฉันเขากดนิ้วตัวเองลงที่ระหว่างร่องและเริ่มทรมานฉันจนดวงตาฉันพร่าเบลอไปหมด "อึ่ก เข้ามา...จะตายอยู่แล้ว" "เดียวจะทำให้เสียวกว่านี้" ฉันผงกหัวขึ้นสบตากับตินก่อนจะทิ้งหัวตัวเองลงกับหมอนอีกครั้งเมื่อกางเกงตัวเองถูกดึงรั่งออกหมดทั้งซับในและกางเกง เรียวขาฉันถูกแยกออกกว้างพร้อมกับความรู้สึกที่กึ่งกลางที่กำลังถูกล่วงล้ำเข้าหาด้วย...ริมฝีปากของเขา "อ๊า อ๊ะอืออ" ฟึ้บ! มือฉันกำเส้นผมตินไว้แน่นพร้อมกับเอวตัวเองที่ยกลอยเข้าหาสัมผัสจาบจ้วงนั้นอย่างควบคุมไม่อยู่ ลำคอฉันแห้งพร่าเมื่อรู้สึกถึงลิ้นร้อนที่แทรกเข้ามาภายในและเริ่มละเลงจนมันเสียวไปหมด เสียงครางของฉันดังลั่นไปทั่วห้องอย่างทรมานและรู้สึกดีในเวลาเดียวกัน "ตะติน อื้อออ๊ะอึกไม่ไหว...เสียวเกินไป" "..." ฉันกัดริมฝีปากตัวเองจนช้ำขณะที่สายตาตัวเองก็สบตากับสายตากระหายที่กำลังมองขึ้นมาอยู่ก่อนที่ฉันจะหวีดร้องเสียงหลงพร้อมกับกระตุกเกร็งอย่างควบคุมไม่อยู่ ตินดันตัวเองขึ้นและจัดการปลดซิบกางเกงตัวเองออกและจัดการสวมถุงยางให้ตัวเองในเวลาไม่ถึงนาที เรียวขาฉันถูกแยกออกอีกครั้งพร้อมกับร่างกายเขาที่แทรกเข้ามาแทน ฉันเหลือบมองสิ่งที่กำลังขยายใหญ่อยู่ด้วยหัวใจที่กำลังเต้นแรงและฉันคิดว่าตินคงกำลังรู้สึกจนทนไม่ไหว "เข้ามา...ตอนนี้" "จัดให้" สวบ!! "อื้อ อึก!!" กึ่ก! "...เชี้ยไรวะเนี้ย?" หมับ! ดวงตาฉันที่กำลังพร่าไปด้วยน้ำตาทำให้ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ตินกำลังทำหน้ายังไงแต่ฉันเดาได้จากเสียงที่ดูตกใจ ฉันจับแขนเขาไว้แน่นและส่ายหน้าไปมาแม้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังเจ็บและจุกขนาดไหนก็ตาม...มันรู้สึกเจ็บเชี้ยๆแบบนี้นี่เองสินะ "ฉันนึกว่าเธอไม่ซิง...เชี้ยเอ้ย!" ตินสบถออกมาเสียงดังและทำเหมือนจะถอนตัวเองออกซึ่งฉันส่ายหน้าไปมาและสบตากับเขาอย่างไม่ยอม "ทำให้เสร็จ" "เธอกำลังเจ็บ ฉันเข้าไปแรงขนาดนั้นมันอาจจะฉีก!" "ฉันไหวฉันรู้ตัวเอง...ทำต่อเถอะ" "ยัยบ้านี่..." "หรือนายจะไม่ทำ คนดีจังนะอ๊ะอ๊ะ" พั่บ พั่บ พั่บ!! "ฉันไม่ใช่คนดี แค่ตกใจและโคตรใจสั่นที่รู้ว่าฉันเป็นคนแรกของเธอ!" "อึก อื้ออ!" ร่างกายฉันถูกกระแทกเร็วและแรงขึ้นอย่างไม่มีคำว่าปรานีเหมือนที่ฉันต้องการ มันเจ็บแต่ก็มีความสุขไปพร้อมๆกัน "ชิบ!โคตรแน่น" ปึ่ก ปึ่ก ปึ่ก!! เสียงครางของฉันดังลั่นไปทั่วทั้งห้องแข่งกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อของเราสองคน ตินที่แสดงออกว่าเป็นห่วงฉันในตอนแรกหายไปทันทีที่อารมณ์เขามันกำลังพุ่งสูงจนห้ามตัวเองไม่อยู่ เขาคีพลุคไม่อยู่และเขาแสดงให้ฉันเห็นหมดแล้วว่าเขาน่ะดิบขนาดไหน ซึ่งไม่ต่างจากฉันที่ถึงแม้จะเป็นครั้งแรกแต่มันก็เป็นครั้งแรกที่น่าจดจำ...เขาทำให้กรีดร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าและเรียกหาแต่เขาจนฉันตกใจตัวเองแต่นั้นเป็นสิ่งที่ฉันต้องการ ฉันอยากออกจากกรอบที่ตัวเองตีไว้และเป็นคนใหม่...เป็นคนที่ฉันอยากจะเป็นและควรจะเป็นมานานแล้ว วันต่อมา 08.16 น. "ต้องไปแล้ว" "ยังอยากกอดจีอยู่เลย" "งานน่ะ" ฉันตอบเสียงเรียบขณะที่กำลังเช็คตัวเองอีกครั้งหลังจากแต่งตัวเสร็จโดยที่ข้างหลังก็มีร่างสูงที่ใส่แค่บ๊อกเซอร์กอดอยู่ตินคลอเคลียฉันไม่หยุดทั้งๆที่เมื่อคืนเขาก็เล่นฉันจนฉันแทบจะไม่ได้นอน ฉันมองตินที่กำลังถูไถใบหน้าไปมากับลานไหล่ฉันก่อนจะเหยียดยิ้มออกมาบางๆเมื่อเห็นว่าเขาพยายามที่จะลืมตามามองฉัน "ไม่เจ็บรึไง ปกติครั้งแรกเธอต้องนอนซมที่เตียงนะ" "ฉันไม่ใช่ผู้หญิงประเภทนั้น" ตินเลิกคิ้วก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆพร้อมกับกระซับอ้อมแขนจนแผ่นหลังฉันแนบไปกับหน้าอกเขามาขึ้น เขาสูดหายใจเขาปอดตัวเองเสียงดังและกดจูบลงที่ต้นคอฉันเบาๆ "ตัวหอมจัง" "ไม่ต้องพยายามหรอกค่ะ เพราะยังไงจีก็ไม่อยู่ต่อ" "ง่า...ใจร้ายจังว่ะได้แล้วทิ้งอ่ะ" "..." ฉันส่ายหน้าไปมาเพราะยังไงก็จะไม่อยู่ต่อจริงๆแถมฉันยังเรียกรถของบริษัทมารับแล้วด้วย ตินยู้ปากเข้าหากันเมื่อฉันแกะมือปลาหมึกออกและหันประจันหน้ากับเขา...ฉันมองร่างกายตรงหน้าก่อนที่สายตาตัวเองจะมาหยุดมองรอยช้ำเป็นจ้ำๆที่คอและหน้าอกของเขาอย่างสนใจ "ขอโทษที่ทำให้เป็นรอยนะคะ" ตินก้มมองหน้าอกตัวเองตามสายตาฉันก่อนจะยักไหล่ ให้ตายทั้งๆที่ฉันเป็นคนบอกเขาว่าไม่ให้ทำรอยที่ฉันแต่ฉันกลับทำรอยที่เขาได้ซะนี่...ไม่ทันรู้ตัวเลยจริงๆ "ผมไม่มีปัญหาครับ ช่วงนี้ว่างงาน ^^" "ก็ดีค่ะ...งั้นจีไปก่อนนะ" "นี่.." ฉันเลิกคิ้วมองตินที่เรียกฉันที่กำลังจะหันเดินออกจากห้องอย่างงงๆ เขามองฉันก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือฉันและดึงฉันเข้าหาตัวเองอีกครั้งตินโน้มใบหน้าเข้าหาและกดจูบที่ริมฝีปากฉันเบาๆพร้อมกับยิ้มให้ฉัน "ผมชอบจีอ่ะผมยังเจอจีได้อีกไหม??" ฉันเงียบไปนานนับนาทีก่อนจะหยิบโทรศัพท์ตัวเองออกมาและยื่นมันให้เขา ตินรับเอาโทรศัพท์ฉันไปกดเบอร์ตัวเองและโทรออกอย่างรู้งานก่อนที่เขาจะส่งมันกลับคืนมาให้ฉัน "จีนี่พูดน้อย" "ไม่ชอบรึไง?" "...ชอบดิ แบบนี้โคตรจะชอบเลย ^^" ตินบีบแก้มฉันเบาๆเล่นเอาฉันเบี่ยงหน้าหนีแทบไม่ทัน ฉันส่ายหน้าไปมาก่อนจะยกมือโบกไปมาลาตินอีกครั้งอย่างจริงจังเขาเดินออกมาส่งฉันหน้าห้องซึ่งฉันก็ขอไว้เองแหละ...ไม่จำเป็นต้องประคองฉันไปส่งถึงรถก็ได้ ฉันโอเคคือมันก็เจ็บและหน่วงอยู่แต่มันก็ไม่ได้เวอร์ถึงขนาดจะเดินไม่ได้ซึ่งดีตินเป็นคนที่พูดง่าย เขาไม่น่ารำคาญหมือนพวกผู้ชายคนอื่นๆที่ฉันเคยคบมา ฉันชอบเขานะ...แล้วฉันก็พอใจที่เราจะแค่สนุกๆกันแบบนี้

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more