ALAS TRES y media ng hapon nang tuluyang humupa ang ulan. Habang magkayakap pa rin ang kanilang mga katawan. Dala ang emosyong pilit ibinabahagi sa isa't isa.
"Makakauwi na tayo," wika ni Paul at doo'y napabitiw mula sa pagkakayakap si Zionne. Pagkatayo ay muli siyang nagsalita, "Uuwi na lang ako pero hindi mo pa rin sinasagot ang tanong ko."
At habang pareho silang nagbibihis ay doon lang nagsalita si Zionne, "H-hindi ko pa sigurado, Paul."
Doon siya hinabol ng tingin ni Paul habang sinasabi, "E, ano pala ang nangyari sa'tin? Sigurado akong ginusto mo rin 'yon!"
"P-paul.." Napahikbi siya bago pa man magsalitang muli, "P-patawad pero gulung-gulo pa ako ngayon. At aaminin kong buo ang loob kong ipagkatiwala ang sarili ko sa'yo."
Matapos marinig 'yon ay napalapit siya sa direksyon ni Zi
