CHAPTER 11
Sa kamay na lang ang di niya natatanggal nang biglang bumukas ang pintuan. Si Aling Sioning. Hawak ang isang lampara. Mabilis na nagtago si Roy sa tabi ng aking kama. Mabuti’t nasa kabila siya ng aking kama kaya nakapagtago siya kaagad.
“Senyorito, may kailangan ka ba?” tanong ni Aling Sioning.
“Wala ho. Gusto ko nang matulog Aling Sioning kaya please, tigil-tigilan na ninyo ang pagtatanong at pagsilip-silip sa kwarto ko.”
“Sige ho senyorito,” muli niyang isinara ang pinto.
Kinuha na ni Roy iyon para bilisan ang pagkalag sa aking mga kamay. Agad niyang isinuod ang kadena sa aking leeg. Nang matanggal na lahat ay hinila niya ang kamay ko.
“Tara na.”
“Sandali lang. Yung mga bagahe ko. Kailangan nating dalhin ang mga gamit ko.”
“Pero mas matagalan tayo sa pagtakas kung
