MİRBEY
Dicle her saniye ateşle oynuyordu. Neyi kabul ettiğini bile bilmiyordu. Onu gölün kıyısında giyinirken gördüğümde kendime zor hakim oldum.
Güneş batarken son ışıklar yüzüne vuruyordu. Kahverengi gözleri canlılıkla parlıyordu. Onu öpmek ve benim yapmak istedim.
İnce, uzun, kıvrımlı vücudunun benimle uyumunu düşünmeden edemiyordum. Beline kadar uzanın gece gibi siyah saçlarını elime geçirmek istiyordum.
Ama o bana yasaktı.
Çiftlik evine girdiğimizde soğuk bir duş almaya karar verdim. Kendime gelmem ve Dicleyi aklımdan uzaklaştırmam gerekiyordu. Yanlıştı. Düşüncelerim çok yanlıştı. Eskiden Hasan babamın karısıydı. Üstelik hamile olması beni yeterince konudan uzaklaştırmış olmalıydı.
Ama bir türlü uzaklaşamıyordum. Kendime kızarken belime havlu sarıp kapıyı açtım.
Tam karşımd
