DİCLE
Mirbey’in isteğini yerine getireceğimi söyledim. Ama bunu nasıl yapacağımı bilmiyordum. Üstelik kendimde şu anda yeni bir şey fark etmiştim. Sınırım iç çamaşırım ıslanmıştı. Bunu görmesini istemiyordum. Utanç verici olurdu.
Mirbey çenemi tutarken bir anda geri çekildim. ‘Ben.. Ben olmaz. Yapamam’ dedim. Mirbey kaşlarını çattı. ‘Neden?’ diye sordu. ‘Sadece şey..’ diye saçmalamaya başladım.
‘Ben çok utanıyorum’ dedim. Mirbey tekrar gülümsedi. Sonra elimin bağlı olduğu ipten tuttu ve bir anda çekti. Ben, Mirbey’in üzerine doğru düşerken o da geri yatağa uzandı.
Göğsüne yapıştım. Kalbinin sesini duyabiliyordum. Çok hızlı atıyordu. Harika kokusunu içime çekmekten kendime alamadım.
Mirbey ‘Benden utanmana gerek yok Dicle. Yeterince sınırı aştık’ dedi. Onun üzerindeydim. Ve o elle
