MİRBEY
Dicle’yi hastanede öylece geride bırakıp gitmek benim için de zor olmuştu. Ona geri dönmek istiyordum. Ama nasıl yapacağımı bilmiyordum.
Bir defa güvenim zedelenmişti. Bana yalan söylemişti. Ağır bir yüktü bu. Çünkü benim ilişkileri de güven esastı. Bana güvenmeyen itaatkar ile nasıl birlikte olabilirdim ki.
İstanbul’a döndükten sonra işleri yoluna koydum. Ama onun derin gözleri, uzun siyah saçlar, incecik belli her an aklımdaydı. Onu aklımdan çıkarmanın imkanı yoktu.
Ta ki yakın bir dostumun işlettiği kulübe gidene kadar..
Bu kulüp benim gibi cinsel tercihleri farklı olan insanlar içeriyordu. Eskiden buraya aşırı sık gelirdim. Bir süre kulübün sahibi Oğuz’un isteğiyle içeride güvenliği sağladım.
Gösterileri yakından izlerdim. Sorunsuz bir şekilde yürütüldüğünden emin olurd
