HOW TO BE SWEET? (On-Going)

SWEET 1

Nagising ako dahil sa tunog ng alarm clock sa side table kaya agad na pinatay ko ito. Hindi ko alam kung sinong nag-alarm nito at wala akong natatandaang inalarm ko ito. Tinignan ko ang oras at 7am na pala 9am pa ang klase ko. Today is Monday so meaning back to reality na ang buhay ko. And back to normal na uli ako mag-isa na naman sa kwarto.

Even though it's been several months since Amanda moved out, I still miss her. I'm not used to her absence in her bed. I may be the eldest, but I'm the childish one between us. I didn't expect her to get married early, so I wasn't prepared for her to leave. She's my only ally in this house. Even though I want to live independently, Mommy and Dad won't allow it.

Papunta na sana ako ng dining table ng mapahinto ako dahil narinig kong nag-uusap sina mommy at dad. Hindi ko nasa papasinin pero nasali sa usapan nila ang pangalan ko kaya tumago ako sa gilid ng pinto para hindi nila ako makita.

“Rico,, hayaan mo munang makagraduate ang anak mo bago mo ipakasal sa iba.” Narinig kong sabi ni mommy. What?!! gusto na rin nila akong magsettle ni hindi ko nga nasubukan magkaroon ng boyfriend tapos asawa pa kaya. Hindi ko nga alam kong paano maging isang asawa.

“No! She should get married as soon as possible. This is also for her benefit. She might end up like Amanda, getting involved with someone who is not well-off.” Gosh! Inungkat na naman nito yung nangyari noon. Hanggang ngayon kasi hindi pa rin niya matanggap na pumatol si Amanda sa mahirap. Ano naman kung mahirap yung tao, I also met Amanda's boyfriend when we were in our first year college. I can say that I admire him because he defended Amanda until the end. However, he couldn't do anything because my dad threatened to have his parents arrested and him expelled from school if he didn't stop pursuing Amanda, so that's how it went. Basta mahabang kwento at kaya isa ring dahilan kaya nahiwalay ang loob namin kay dad dahil masyado siyang mapanghusga, habang lumalaki kami lahat pinupuna niya na, lahat kontrolado niya kahit mga buhay namin.

“Pero wala namang boyfriend ngayon si Mira. Hayaan mo muna siya. ” Pakiusap ni Mommy kaya nga naman anong alam ko naman sa pag-aasawa noh!

“And then what, kikilos ako kung kailan may nobyo na yang anak mo? Why would I delay it when she's still going to marry the man I've chosen?” Sabat naman nito..ano ba yan hindi na uso ngayon ang arrange marriage..ginagaya kasi nila yung naranasan nila. Hindi na ako nakatiis kaya lumabas na ako at naglakad lang papuntang sa upuan ko.. kunwari hindi ko narinig yung pinag-usapan nila at hindi na sila pinansin nakikita ko sa gilid ko na nakatingin lang sila sa ginagawa ko at sa susunod kong gagawin. Pagkatapos kong kumuha ng pagkain tumingin ako sa kanila ngumiti naman si Mommy, si Dad naman seryoso as usual kaya hindi na lang ako umimik at kumain na.

"You should get married as well, Miranda." Dad told me seriously, but he wasn't looking at me. I just looked at Mommy, and she glanced at me, signaling not to interrupt.

“Why, Dad? Isn't it enough that you ruined Amanda's life? Now, you're going to make my life miserable too.” Sagot ko sakanya, hindi ko na kayang maging tau-tauhan sakanya.

“Mira! Wag mong pagsasalitaan ng ganyan ang dad mo.. magsorry ka!” pagtataas ng boses ni mommy saakin, medyo na guilty naman ako.. kaso bahala na paninindigan ko na to.

“Kailan ka pa natutong sumagot saakin MIRANDA! May maipagmamalaki ka na rin ba saakin? Ano may boyfriend ka na rin ba? Ha? Kaya ba ipinagtatangol mong wag maikasal.!!” Galit na sabi ni Dad saakin..namumula na ito sa galit dahil ngayon ko lang siya na sagot ng ganun. After what happened to Amanda, he knows I'm a good daughter, ako na ang pinagkakatiwalaan niya. kaya ngayon galit na galit na siya. Gosh! What should I do?

“I'm sorry for how I behaved a while back, but I won't apologize for what I said. I have no immediate plans to get married. I’m done eating. Aalis na po ako. ” tumayo na ako at lumabas na ng bahay.. pagkarating ko sa tapat ng kotse feeling ko mahihimatay ako, masyadong nakakatense kanina sa loob..yung tingin pa ni dad saakin parang gusto niya na akong katayin kanina. I couldn't breathe earlier, fearing that he might ground me or cut my allowance. I know it's wrong to answer back to my parents, but I couldn't bear it anymore. I'm aware that I still depend on them, as they provide what I want. Kaso masisi niyo ba ako?

But I feel relieved nung sinabi ko kay dad yun. Parang nabunutan ako ng tinik at parang nailabas ko yung hinanakit ko sakanya nang kaunti lang. Nagdradrive na ako papuntang school at hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na nasagot ko ng ganun si dad parang isa sa mga achievements ko. Hanggang sa makarating ako ng school nakangiti pa rin ako at pinark ko yung kotse ko nakita ko naman yung kotse ni Amanda at Georgia.

Naglalakad na ako papasok sa campus at hindi pa rin maalis ang ngiti ko sa mga labi ko. Pero nawala ng lahat ng yun ng may kamay na umakbay saakin . Tinignan ko kung sino ang walang hiyang umakbay saakin, walang iba kundi yung ayaw ko sanang makita sa araw na ito dahil may atraso pa ito saakin. Pero dahil sa kapal ng mukha nito ay nagpakita sakin ang sarap tuloy niyang ibalibag pero hindi naman kasi ako marunong mag martial arts.

“Get your hands off!!” may diin na pakakasabi ko dito, kanina ang ganda ng mood ko pero ng makita ko siya nasira na tuloy.

“What if I don't?” nakangising sabi nito. Sinamaan ko naman siya ng tingin.

“Makikita mo ang hindi mo pa nakikita.” Pagbabanta ko rito,, hindi pa rin nito tinatangal ang pagkakaakbay niya baka may makakita saamin ano na lang iisipin. Iba pa naman ang isip pag dito sa Pilipinas.

“Really? I'll challenge you then.” confident pa na saad nito at gusto talaga niyang masamplelan ah. Inapakan ko yung shoes niya buti na lang at nakaheels ako ngayon. Sunod naman hinampas ko nang shoulder bag ko sa mukha niya at napuruhan ito buti nalang hindi na sira ang bag ko malakas pa naman.

“Ouch! Sh*t ! Sh*t! Sh*t!” mura nito at namimilipit sa sakit na sabi nito. Inayos ko naman yung dress ko na nagusot nang kaunti.

“Served that to you, a**hole!” at iniwan siyang namimilipit sa sakit. Huh! Kulang pa yung ginawa ko sakanya. akala niya. pero dahil nakaganti ako masaya na uli ang mood ko.

Pagdating ko sa room namin nakita ko yung mga boys namin na napatingin saakin kaya nag hi ako sakanila na ikinagulat naman nilang lahat yung mga girls rin namin binati ko nagtataka naman yung apat sa inaasal ko, kaya binati ko na rin ang mga ito.

“Weird..”Georgia

“Creepy” Kelsie

"Is there a problem, sis? ” nag-aalalang tanong naman ni Amanda saakin, kaya ngitian ko lang siya ng pagka tamis- tamis na lalo niya ikinakunot ng noo.

“Wala lang hindi ba pwedeng masaya ako sa first day of classes natin.” Balewala ko sakanila at umupo na ako at nilabas ko ang binders ko hello kitty. Walang kokontra cute kasi niya kaya binili ko at dahil color pink ito mas lalo ko siyang nagustuhan.

“Duh! Kailan ka pa natuwa sa first day of class mo eh! For sure gustong gusto mong iextend ang bakasyon mo sa bahay niyo.. tignan niyo nagsusulat na siya ngayon. Kahit wala pang isusulat sa board.” Sabi ni Georgia.

“Nakakatakot na yang kapatid mo Amanda,,ipatingin na kaya natin..tignan mo ngumingiti na rin ng mag-isa.” Bulong nito kay Amanda pero narinig ko parin o sinasadya niya, si Amanda naman tinitignan lang ako pati rin si Kelsie. Hindi ko na lang sila pinansin baka sumama pa ang mood ko. Buti na lang at dumating na rin yung Prof. namin. Dahil mabait ako ngayon binati ko siya ng good morning kaya nagtinginan lahat ng kaklase ko sakin at ngumiti naman ako sakanila ..What? bawal na bang bumati ngayon. Tumingin naman ako sa mga kaibigan ko at napapailing na lang sila saakin.

My day has been good so far. I finished three subjects, and my good mood hasn't faded. I don't want it to be ruined just because of my friends who seem weird.

“Alam niyo dahil maganda ang mood ko ngayon..ililibre ko kayo sa cafeteria.” Sabi ko sakanila pag katapos ng klase namin may isa na lang na natirang subject namin at uwian na gusto ko na ring magpanginga ngayon namiss na ako ng kama ko.

“Ay bet ko yan..sa lahat ng kawerduhan mo ngayong araw na to yan lang ang pinakamaganda na sinabi mo.” Sabi ni Georgia, weird ba talaga ako ba’t hindi ko na feel.

“Lets go!! Nakakagutom rin palang walang ginawa.” Sambit uli nito. Nagretouch pa ito kaya hinintay pa namin siyang matapos bago sabay- sabay pumunta ng cafeteria.

When we arrived at the cafeteria, we heard the noise of students, and it felt like we weren't in school anymore; it was noisier than a market. I just ignored them, looked for our seats, and chose a spot near the window. Sumunod naman ang mga kasama ko at nag-upuan na ang mga ito.

“Yan! Kayo na ang bumili ng pagkain natin. Basta ang gusto ko pineapple juice at sandwich.” Binigay ko yung pera sakanila. Kinuha naman ni Kei at tumayo na sila ni Amanda para bumili.

“Hoy babae! Anong masamang espiritu ang sumanid sayo kaya nagkakaganyan..At wag na wag mong iaalibi saakin yang namiss mo ang magklase hindi bebenta saakin yan. Sasapakin kita sinasabi ko sayo” Banta nito saakin, kaya nginitian ko naman siya.

“Mamaya na lang pag nandito na yung dalawa.” Sabi ko, kinuha ko yung salamin ko at tinignan ang magandang sarili ko. Maya-maya pa ay nakabalik narin yung dalawa at marami nga silang dala. Habang kumakain kwenento ko yung nangyari kaninang umaga. At detailed pa yun kaya naiinip sila sa c****x na nangyari.

“What? Sinagot mo ng ganun si Dad?” gulat na sabi ni Amanda saakin. Hindi na rin ako magtataka na magugulat siya pati rin itong dalawa.

“Paulit -ulit. Narinig mo nga di ba..patapusin mo nga si Mira alam ko hindi yan yung ikinasaya ng araw niya" Naiinip na sabi ni Georgia.

“Sorry naman ..nagulat lang noh!” at pinagpatuloy ko na yung kwento ko sakanila. Natawa naman ako sa reaction nilang lahat kasi EPIC sila.

“My gosh! Paano kung balikan ka niya..gumagawa ka ng sarili mong hukay niyan ngayon Mira.” Exaggerated naman na sabi ni Kei. What kulang pa nga yun sakanya.

“Edi balikan niya ako.. kala niya hindi ko siya uurungan…hindi ako pinanganak kahapon para lang urungan siya.” Pagmamalaki ko sakanila. Kala niya matatakot niya ako No! NO! NO!.. Nakita ko namang lumaki yung mata nilang tatlo kaya kinunutan ko sila.

“Oh! Parang nakakita naman kayo ng multo..Georgia. bibig mo baka pumasok ang langaw.” Biro ko dito at hindi nakinig saakin dahil nakatingin pa rin sa likuran ko.

“Really? Hindi mo ako uurungan.” Sabi ng nasa likuran ko. Nanigas naman ako sa kinauupuan ko at parang hindi ako makapagsalita para bangayan siya. Hindi ako makapag-isip ng sasabihin ko. Lumunok ako ng ilang beses bago siya harapin at feeling ko parang mauulit yung nangyari last week na dito rin sa cafeteria naganap. But instead of being scared, I laughed because he had a bruise on his face from the strong hit of my bag. There's a small band-aid on the side of his eye, and around it, the skin is still reddish, even though his skin tone is tan.

Seryosong na katingin naman saakin ito habang tumatawa pa rin ako. yung kaibigan ko naman kinukurot na ako kaya na tahimik na ako dahil nakakahikayat na kami ng atensyon dito kaya kinuha ko yung panyo ko at pinunasan ang gilid ng mata ko. Naiiyak na pala ako sa pagtawa.

“Sorry.” Tumigil na ako baka masuntok niya rin ako.

"Are you finished? All I want to say is that you're already my girlfriend." Seryosong sabi nito, kaya imbis na magalit ako tumawa uli ako sakanya grabe ang joke niya hindi ko na matake.

“O my gosh! Joke ba to?...hindi ba June palang ngayon pero feeling ko parang April fools.”

“"No!! And I'm serious when I said that. Because of what you did, I'm even more thrilled.” Ngumisi pa ito kaya lalo akong naiinis.

“Alam mo wala akong time para sa lukuhan ito. Kung walang kang magawa sa buhay mo wag mo akong idamay. Baka gusto mong sa kabila ko naman gawin yung ginawa ko kanina sayo. Para naman pantay.” Tumayo ako at seryoso ko siyang tinitigan. Nanggigil talaga ako tuwing naaalala ko yung ginawa niya saakin.

“Alam kong hindi mo gagawin yun.” Husky na pakakasabi nito saakin bakit ganun mas maganda yung boses niya pag nagtagalog. Erase! Erase! Ano ba tong iniisip ko.

“Try me. Kaya kong gawin sa harap ng maraming tao para maging quits tayo.” nakangisi sabi ko sakanya..,

“Go on. I’m letting you to do it, but I’m warning you hindi mo rin magugustuhan ang gagawin ko. ” Ngisi rin nito saakin " I'm going to share these photos. You are aware of what took place last week, and I plan to give it to your parents as a memento. What do you think? Do they resemble photo books? Slides, perhaps? perhaps a video presentation? ”bigla naman akong napakagat sa labi ko para pigilan ang galit ko, nakuha pa niyang akong i-blackmail.

Para namang kilala niya ang mga parents ko. Kaya hindi ako naniniwala sa lalaking to. Bigla namang may ipinakita ito sa cellphone niya hindi ko sana papansinin yung mga numbers pero may isang bagay akong narealize how did he know. .. wait.

" You a**HOLE. Paano mo nakuha yang no. ng parents ko.. that's private!!!!"

"I have my ways, honey." Nakangising sagot nito. Ngayon na realized ko na nakakairita na pala ito sa paningin ko.

"Are you stalking me?"

"Well, just so you know. I should learn more about my girlfriend's family background. Pwede na bang reason yun?"

" Can you please stop with that girlfriend thingy? Find someone else to fool." Kinuha ko ang bag at senenyasan ang mga kaibigan ko pero bago iyon binangga ko muna ito bago umalis mukhang hindi naman ito natinag kaya lalo akong nainis.

>>>>>>>>>>

“Bro! Anong sinabi mo sakanya ba’t may pa walk out effect pa kanina si Miranda? ” Jiro asked in a puzzled tone, After the scene a while ago, that was immediately his question, and I ignored him, so I went to the gym, and I knew he followed me. He was the only one with me earlier; luckily, our other teammates weren't with us. I'm sure they'll tease me again.

I'm Sionne Vince Villacorta, a transfer student studying for a BSBA. Since I must manage the family company as the eldest, it is no longer a huge thing that I am enrolled in that course. I can say that my new school is incredibly intriguing; I had expected it to be boring. In particular, the Chinese girl is starting to get on my nerves after what she did to me this morning. I believed it would be simple after the initiation. And yeah, you read that correctly—that was my basketball varsity initiation. They're not just your typical varsity players; they have what they call a Brotherhood.

Pag dating ko ng locker room namin nakita kong nandoon ang ibang teammates namin at may kanya-kanyang business. Buti na lang at wala dun ang captain namin kung hindi lagot nanaman itong mga ito dahil hindi sila pumasok sa kanikanilang klase.

“Yow! Bro what happened to your face?” Tanong ni Nixon, isa sa mga kateammates ko. Hindi ko pinansin at kinuha ko na bag ko. Niligay ko yung mga kailangan kong gamitin mamaya sa klase ko.

“Nasamplelan lang naman kaninang umaga ni Miss China girl niya.” Sagot naman ni Jiro, and yes siya talaga ang nagpalayaw kay miranda nun.

“ Wow!! mukhang hindi mo madaling magagawa ang task sayo ni Captain. Lagot tayo diyan.. You only have 30 days remaining. Anong plano mo niyan?” -tukso pa ni Ash.

“Yah! Either keep going with the initiation or stop.” Tristan, yes siya ang boyfriend ng kakambal ni Miranda. “But I’m warning you man. .hindi basta-basta si Miranda. Sa lahat ba naman kasi ng babae sa campus bakit kasi siya pa ang napili mong lapitan. If I were you, I'd look for someone else. There's still plenty of time. ” I also don’t know. Ba’t ko siya nilapitan nun akala ko magiging madali dahil nung nakita ko yung mga mata niya nung oras na nagtitigan kaming dalawa nakita ko na kumislap yung mata niya kaya akala ko nun naattrack na rin siya saakin. Pero iba ang nangyari kaya iniisip ko na lang nagpapahard to get lang siya at na tritrill ako dahil dun.

"Of course, I'm going to keep going. Nobody is going to be able to stop me." At napangisi ako ng dahil dun, pagnakuha ko ang loob niya I’ll make her fall for me deeply, then break into pieces.

"You know what, man, I despise that expression. It says you're going to do something bad. ” Jiro,

“If you don't want to regret it later, make sure you're not going to crush her into pieces.” Paalala naman sa akin ni Sydric na kararating lang nito. Alam kong nag-aalala rin ito dahil ang girlfriend niya ay isa sa kaibigan ni Miranda.

" I'm not like that.” Pag- aassurance ko dito sabay ngisi ko. As if I'm going to do that. I'm going to make her pay first. Umalis na ako at pumunta na sa next class .I'll deal with her later.