Şu an üzerimde boşa geçirilmiş altı ayın kırıklığı ve belki de hayatımda yaşadığım en samimi, en güzel anların tamamen yalan olmasının hayal kırıklığı vardı.
"Lütfen..." Diye fısıldadım, dudaklarını boynuma bastırdığında. Derin bir nefes aldı ve sadece kokumu içine çekti.
"Yalvarma," diye fısıldadı, dudakları boynuma çarparken. "Ölsen bile kimseye yalvarma..." Dedi, buğulu bir sesle.
Belki de duygularını görmemden korktuğu için, gözlerimi bağlamıştı.
Nefes alamadığımı hissettim. Nefesimi kesiyordu. Bu o olmamalıydı. O, böyle kötü biri olmamalıydı. Altı ay boyunca gördüğüm adam yalan olmamalıydı.
Dudakları boynuma sürtünürken,
"Vaz... geçtim..." Diye fısıldadım. Durdu ancak dudakları boynumdan ayrılmadı.
"Göz..le...rinden," diye fısıldayıp, sertçe yutkundum. Durdu ve sadece dinlem
