Bilincini kaybetmiş bir ölü gibi bakıyordum yanımdaki adama. Bu hâlime karşılık yandan, soğuk bir gülüş savurdu ve elini yavaşça kaldırarak tokalaşmak maksadıyla bana doğru uzattı.
"Renat." dedi, soğuk sesiyle.
Elimi yavaşça kaldırarak avucunun içine koydum, "Arven," diye karşılık verdim ve elimi kibarca yan çevirip, elimin üzerine dudaklarını bastırdı.
"Memnun oldum."
Elimi bıraktığı anda geri çekip, kollarımı göğsümde bağladım ve bakışlarımı efsunkâr gözlerinden alıp, bahçedeki diğer hastalara çevirdim. Evet, diğer hastalara. Çünkü, yanımdaki adamın bakışları hiç sağlıklı bir insan izlenimi vermiyordu.
"Hiç tanımadığın birine neden nasılsın diye soruyorsun?"
"Tanımadığımı nereden çıkardın?" diye sorduğunda, şaşkın bakışlarımı profiline çevirdim. Siyah kaşları çatılmıştı ancak
