?
Soğuk tüm hücrelerimde kol geziyordu fakat insanda öyle bir duygu vardı ki, bu diğer tüm etkenleri hiç edecek kadar güçlüydü. Bu duygu; meraktı.
Arkamda kalan kapı kendiliğinden kapandığında, bir anlık irkilerek arkamı döndüm. Kalp atışlarım sınırları zorlayacak derecede kuvvetliydi. Göğsüm sıkışıyordu. Önüme dönüp bir tüneli andıran yola baktım. Benim boyumdan bir buçuk karış uzunlukta, bir metre eninde bir tünel vardı. İki metre aralıklarla duvarda meşaleler yanıyor, burası tıpkı bir tapınağı andırıyordu.
Yavaş yavaş adımladım. Attığım adımda ayaklarım çamurlu, buz gibi suyun içine giriyordu. Üstelik, çamurlu suyun içinde donmadan dolayı küçük buz parçaları vardı ama içeriye giren kişi, benden biraz önce o buzları kırarak geçmiş olmalıydı.
On üç saniye sonra adımlarımı durduran
