?

Seçilmiş kişiydim ben. Ona katlana bilecek, sabrede bilecek tek kişi.
Hiçbir zaman kendi hikayemin kahramanı olamadığımı fark ettim, hep birilerinin hayatında yan karakteri oynamakla zorunluymuşum gibi hissettim. Ta ki, onunla tanışana dek...
O, bana kendimi özel hissettiriyordu. Her kelimesi, her bakışıyla bütün dünyadaki tek kadın benmişim gibi hissederdim. Tutulmadan edemez, nefes almayı bile unutacak hâle gelirdim.
Göz kapaklarım yeniden ışığa göz açtığında, yüzümü hemen yan tarafa çevirdim ama o şimdi yanımda yoktu. Hızla doğrulup oturdum. Etrafa baktım. Aynı kamaranın içindeydim ama gördüklerim yine bir seraptan ibaret miydi? Hayır, yanımda uyuyordu. Yaralıydı. Görmüştüm ve emindim.
Üzerimdeki örtüyü açıp ayaklarımı yere sarkıttım. Hava tutkun olacak ki, içerisi fazla aydın
