Chapter 33
Inilibot ko ang aking paningin. Patay na ako hindi ba? Nagtagumpay na sila. Sigurado ako sa bagay na iyon. Pero magaan ang pakiramdam ko. Walang kahit na anong bigat sa aking damdamin. Siguro ay ganito talaga kapag tanggap mo na na patay kana.
Nasa may lawa ako. Kung saan isang beses na nag-usap kami ni Mesharie. May isang puno na ang dahon ay kulay ginto at pilak. Napapalibutan din ito ng goldent at silver dust. Ang gandang pagmasdan.
Sa harap ko naman ay may lawa. Sobrang linaw ng lawa na iyon na maging ang ilalim ay nakikita na. Madaming bato at mga corals na may iba't ibang kulay.
Napakaupo ako sa may bato na nasa harap lang ng tubig. Sa hindi kalayuan ay may bato rin kung saan nakaupo noon si Mesharie. Malambot din ang halaman na aking natapakan kanina. Wala akomg suot
