Im his Slave

Chapter two Continuation

Samantalang ako ay sobra ng kinakabahan.

"Please wag po?" pakiusap ko sa mga ito.

" Actually im with my friends custavo and you know we like sharing one thing." Sabi ng intsik"

Doon ay kinilabutan ako ng sobra. Ang bababoy nila. Kung may paraan lang na maka alis ako dito hindi ko sila hahayaan na gawin ang masamang pakay nila sakin.

Akmang hahawakan ako ng manyakis na intsik ng biglang may narinig kaming malakas na kalabog mula sa labas ng kwarto na ikinabahala ng mga ito.

Dali dali ang mga itong nansilabasan at titignan kung ano ang nangyayari sana ng biglang marahas na bumukas ng pinto at lumuwa doon ang lalake kanina kasama ang mga pulis sa likod nito.

Laking tuwa ko ng makita ito. Akala ko nakalimutan na nito ang pinag usapan. Naiiyak na tumingin ako dito na nakakuha naman ng atensiyon nito. Ang kaninang madilim at kunot noong ekspresyon ng mukha nito ay biglang pag aalala.

"Get them!"Maawturidad na utos niya sa mga pulis sa likod niya.

Nakita ko naman ang pagpupumiglas ng dalawa habang hinuhuli ng mga pulis.

"Get the young lady" Utos niya sa iba pang pulis na naroroon at umalis.

Bigla naman akong nalungkot ng iba ang aalalay sakin. 'My god patra ano ba ang pumapasok sa isipan mo? Bat nag eexpect ka na ang misteryosong lalakeng yon ang bibitbit sayo'

"Ahh Maam tayo na po ligtas na po kayo" Magalang na saad sakin ng pulis ng mapatulala ako.

"Thank you po mabuti po at nakarating agad kayo rito kung hindi ay pinagsawaan na ng mga hayop na baboy na yon ang katawan ko."

"maam wag niyo na po muna isipin ang mga yan makukulong na po ang mga utak ng orginasasyong ito kaya wala na po kayong dapat ikabahala"

Nang makarating sa headquarters kung saan dinala ang iba pang mga salarin at biktima ay nilinga linga ko ang paligid kung makikita ko ulit ang lalake. Subalit natapos ang pag hahatol sa mga may sala ay wala akong nakitang ni Anino niya.

Sino ba talaga siya?

"Kaya kong maghanap ng trabaho ante nang walang tulong mo." Saad ko at tinapos ang tawag.

"Hindi ka parin ba nakapag decide?" Out of nowhere na tanong ni Olivia habang naglalakad kami pauwi ng bahay galing sa binigay nitong partime job sakin.

"Decide sa alin?" Kunot noong tanong ko.

"You know about your aunt job offer?"

"Naka pag decide na pero tinanggihan ko baka kasi mapahamak na naman ako sa ibibigay niyang trabaho"

"hmm sa bagay hindi rin naman kita masisi kung ganiyan na ang mindset mo sa ante mo like gosh kung hindi agad dumating ang mga pulis na rumespundi sa inyo baka pariwara ka na ngayon mabuti at mabait parin ang diyos"

"Kaya nga hindi ko na hahayaan si ante sa mga gusto niya maswerte lang ako sa una hindi ko alam sa susunod kung papayagan ko pa siyang pake alaman ang buhay ko."

Not until one day...

"Bes!" naiiyak na bungad sakin ni Olivia sa loob ng kotse nito ng pumasok ako.

Balak daw kasi nitong mamili ng mga paubos ng ingredients na stock nito sa Coffee shop.

"Bes hindi ko alam ang gagawin ko" dagdag pa nito. " Matagal kong inalagaan ang shop ko at nang dahil sa shop ko nabili ko lahat ng mga luho ko bakit sa isang iglap may gustong umangkin nito and what funny about it dad's agreed like what the f**k ako naghirap non pinaghirapan ko yon! bess"

"So anong mangyayari ngayon sa shop mo?" nag aalalang tanong ko sa kaniya.

Sa totoo lang malaki rin ang naging tulong sakin ng Business nito. Simula nong mapaalis ako sa unang shop na pinagtatrabahuan ko. Nakita ko rin kung gaano ka mahal ni Olivia ang coffee shop nito kaya naiintindihan ko kung ano ang nararamdaman nito ngayon. Ikaw ba naman ang pinaghirapan mong mapalago ay mawawala lang dahil may isang taong nagkakainteres na bilhin ito.

"Hindi hindi ako makakapayag na mawala ito bess ito na ang naging buhay ko. Madami na akong mga tauhan na napamahal narin sa shop ko naaawa ako sa kanila kung mawawalan sila ng trabaho kung sakaling may ibang nagmamay ari na ng coffee shop ko Bakit kasi shop ko pa ." garalgal na tugon nito.

"Anong pwede kung gawin bess para sa coffee shop mo para makatulong ako"

"No wala bess tama na yong nandiyan kana para sakin malaking bagay na yon I just cant take dad sa ginawa niya"

After naming mamili ng mga kailangan sa shop ay umuwi na ako. Hindi na muli nitong binuksan ang usapin tungkol sa problema ng shop. Pero nakikita ko parin sa mga mata niya ang lungkot.

Nagdaan ang mga araw ay hindi na ako kinulit pa ng ante ko tungkol sa trabahong nais nitong ibigay sakin. Ngunit si Olivia ay pinoproblema parin ang shop nito.

Habang nagtatrabaho sa shop nito ay ramdam ko ang lungkot at pagkawalang ganang magtrabaho ng mga staff. Even Olivia.

"Hello?..." Narinig kong saad ni Olivia sa kabilang linya. "You..?" Nabuhayang dagdag nito habang kausap parin ang kung sino sa Cellphone nito. " Yeah yes yes ofcourse" " What!!!" sigaw nito na ikinatuon ng atensiyon naming lahat.

"Ano yon bess?" nag aalalang tanong ko.

Nag aalalang tumitig naman ito sakin at tinugon ang kausap na " No! " pagkatapos ay ibinaba ang tawag.

"Ano ba yon bess?" ulit na tanong ko nang hindi niya ako sinagot. Im curious kung sino ang taong kausap nito at kung ano ang mga pinag usapan nito. Well i know its private pero hindi ko mapigilan ang sarili kong hindi mag usisa. "Bess?" pangungulit ko.

"Its nothing!"