Im his Slave

Chapter 4

"I love him a lot Patra at alam kong mahal na mahal parin ako ni Olivia pero di ko inaasahan masasambit niya ang ganoong bagay dahil sa problemang sinasarili niya lang."

"Intindihin na lang muna natin si Olivia, Elias. Sigurado akong pati siya naguguluhan na ngayon kung bat iyon Ang lumabas sa bibig niya." Pag aalo ko rito. Dahil walang tigil pag iiyak habang lagok ang Beer na binili lang namin sa tindahan.

"Ano pa ko at naging boyfriend niya kung hindi niya sasabihin ang problema niya sakin at di ko alam na may ganoong kalaking problema na pala siyang dinadala."

"Matagal ko na iyong alam pero ni ako hindi niya ako hinahayaang mamroblema sa problema niya. Naawa na nga ako sa bruhalidang iyon. Kung mayroon lang akong magagawa para matulungan siya. ." putol ko ng Maalala Ang lalake. " Si Mr Suarez ba diba mabait naman siya baka pwede natin siya mahingian ng tulong."

"Kilala ko si Olivia Hindi niyon ibababa ang Sarili para manghiram ng pera sa kababata niya." Pailing iling pa nitong Saad.

"Bakit naman?" Kuryuso kong saad.

"Sa pagkakaalam ko siya at si Mr.Suarez ay magkasyoso sa negosyong iyan."

" Anong ibig mong Sabihin?"

"Mapera si Mr. Suarez pero hindi siya basta Basta nag bibigay ng tulong. He work hard kaya siya napunta sa posisyon niya ngayon. At sa tingin mo hindi hihingi ng tulong si Olivia kung alam niyang nasa tabi niya lang si Mr Suarez at madali niyang malapitan. Mr Suarez shared half of it. Kaya paniguradong mahihiya si Oliviang humingi ng tulong ulit dito Lalo nat bisyo ng daddy niya ang dahilan kung bakit nangyayari iyon sa negosyo nila."

"Pero Hindi naman kasalanan ni Olivia kung bakit mawawala sa kaniya ang Coffee shop."

"Hindi ko alam Patra I just pray na hayaan niya akong tulungan siya sa problema niya ngayon. I have a lot of savings. Pwede naman akong magsimula ulit ng Hindi siya mawawala. diba pwede naman yon?"

"Oo Elias pero Hindi hahayaan ni Olivia na mangyari iyon. ipon mo iyon."

"Pero kung mawawala siya ayos lang sakin maubos ako."

Naawang napatingin na lamang ako Kay Elias. Hindi ko alam na ganun parin nito kamahal si Olivia matapos ng mga insultong binitawan nito sa kaniya sa harap ng madaming tao.

"Tulala ka na naman Patra?" Ani ni Lola.

Pilit na ngiti akong napabaling rito. Nasa isip ko parin talaga ang nangyari.

"Wala po lola may iniisip lamang po ako."

"Tungkol parin ba ito kay Olivia, iha?" Anito ng matumbok ang nasa isip ko.

"Opo Lola kung may magagawa nga lang po ako para matulungan siya masalba ang coffee shop kaso ni ako umaasa lang rin don." Madamdaming tugon ko.

"Wala ba siyang kamag anak para matulungan siya sa hinaharap niyang problema ngayon Patra? Malaking pera ang kailangan niya."

"Meron naman po la, pero si Olivia kasi yung tipong hindi humihingi ng tulong pinansiyal mapride rin ang taong iyon gustong suluhin ang problema niya. Ni boyfriend niya nga ayaw niyang magambala kahit handa naman siyang tulungan ni Elias sa mga problema niya."

"Naku yung bata na yon talaga."

After a months ramdam pa rin namin ang issue sa Coffee shop. Nakakalungkot mang isipin pero alam kong posibleng Isang araw hindi na ito ang sunod na pagtatrabahuan ko.

Alas 5 na ng hapon ng magbabalak na kaming magsara ng coffee shop ng biglang bumukas ang entrance door at niluwa roon ang lalakeng di ko inaasahang makikita ko ulit. "Romeo?" Ani ko sa isip.

Ano kaya ang pakay nito?

Dali daling enin-tertain naman ni Jella ito at magiliw na binati. Isa ito sa 4 na staff dito sa coffee shop"Hi sir napabisita po kayo?"

" I just checking here. Pasara na ba kayo?" Casual na tugon nito na para bang madalas itong napapabisita dito.

" Yes sir, may gusto po ba kayong inumin?" Alok pa ng dalaga.

"No thank you." Ani pa nito at dumiretso ng lakad sa loob.

Seryosong dinaanan lamang ako nito at tuloy tuloy na pumasok sa office.

Naiiritang sinundan ko lang ito ng tingin. Panong kabisado nito ang pupuntahan? madalas ba ito dito? Eh sa araw araw na pag pasok ko rito sa coffee shop ni Anino o pangalan nito ay di ko nakikita kung di nga lang kinukwento ni Elias ang tungkol dito ay hindi niya ito makikilala.

" Ate Patra pinapatawag po kayo ni Sir Romeo." Bungad sakin ni Jessa. Cashier naman ang possyon nito. Maganda at matalino kaya ito ang sinuggest ko kay Olivia na gawing cashier nang mag aapply pa lamang ito.

" Bakit raw? " Nakakunot noo kung tanong.

Bakit ba gusto ako nitong makita?

"Business matters daw te kayo na lamang po mag usap"

"Sige Sige ok na ba ang benta ngayong araw?" pag iiba ko.

"Opo ate mag a-out narin po ako mayamaya."

"Sige Sige salamat puntahan ko lang siya."

Nag simula na akong maglakad at nagpaalam na rin dito.

"We ought to have a solution for this matter." Tinig ni Romeo.

He was busy talking to his phone kaya di pa rin nito napansin na nakalapit na ko.

" 35M is not that much Olivia. Bakit Hindi mo man lang sakin sinabi ang problema. I invest here too. Dapat nalalaman ko kung ano ng nangyayari mapa- good or bad man yan." Halata sa mukha nito ang inis. " It's not a big deal if your telling to me the truth. Kung hindi dahil kay Elias Hindi ko malalaman ang problema ng coffee shop."

Sa katunayan gulat ako sa narinig. He mean he didn't know about the issue.

" I thought it was just small issue you said to me. But look at this right now. Kung Hindi ako nag imbestiga hindi ko malalaman na mawawala na pala satin to. f**k Olivia cant you see it?"

" Don't talk my best friend like that sir." Hindi ko mapigilang singit ko. Hindi ako tatayo lang dito para hayaang e-absorb lang Ang sinasabi nito sa kaibigan ko. I know he has a point but I understand Olivia's side too.

Napansin kong napatigil naman ito at nabaling ang atensiyon sakit. Taas noong pinakatitigan ko ito.

"You know lady there is no someone interrupt me while I was talking seriously in my phone?"

Kalmado ngunit maawtoridad nitong tugon sakin. Hindi ko maiwasang di mapatitig sa mukha nito. He was casually damn hot. Ganito ba Ang nararamdaman ng mga taong tinitigan niya? Bakit parang Tila na tutulos ako sa kinakatayuan ko sa paraan ng paninitig niya.

" I'm sorry sir but I know the story behind it. Hindi kasalanan ni Olivia kung tinago niya man ang tungkol sa issue ng coffee shop and I know you have point of view too pero naging saksi ako sa paghihirap ni Olivia nitong nagdaang mga buwan. Ito lamang ang pinagkakakitaan niya. Kayat sa tingin mo ba hahayaan niya ang nangyari. She had no one to save her. Kaya di ka niya inabala kasi ayaw niyang madisapoint ka sa kaniya. You trusted her a lot so sa tingin mo pag nalaman mo ang bagay na ganito sa tingin mo ba mag iinvest ka ulit sa coffee shop na ito?" Mahabang lintaya ko.

" Dapat sinabi niya parin. I'm not that kind of person Olivias think to me. I invest because I trust her strategy handling business. I was just reacting dahil sa ginawa niya. Pinagtatakpan niya ang nangyayari. And it was wrong. Hindi ko sinisisi sa kaniya ang nangyaring issue ang kinakagalit ko why? Bakit hinayaan niyang ganito? Nandito ako ohh?" he pointed out.