หลงกลรักเด็ก

พาร์ทเจย์ โรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ นั่งหน้าหล่อรอน้องสาวอันเป็นที่รักอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนโดยมีลูกน้องอีกสองคนยืนขนาบข้าง ปกติพ่อจะเป็นคนมารับแต่ทว่าวันนี้ท่านดันไม่ว่างเลยไหว้วานให้พี่ชายอย่างผมมารับแทนหนึ่งวัน บอกตามตรงว่าตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาก็มีคำว่าคุก คุก คุก ตาราง ตาราง พรากผู้เยาว์ลอยว่อนเต็มหัวไปหมด ทำไมเด็กสมัยนี้มันสวยน่ารักกันจังวะ ทรวดทรงองค์เอวดูยั่วยวนฉิบหาย หูย น่าขย้ำให้จมเขี้ยว!  "เช็ดน้ำลายหน่อยครับนาย" ไอ้นายลูกน้องมือขวาพูดแซวขึ้น "เดี๋ยวปั๊ด!" ผมทำท่าจะศอกใส่มัน แต่ดีที่วันนี้อารมณ์ยังดีอยู่เลยไม่ทำจริงจัง "มึงสองตัวก็ไม่ต่างจากกูหรอกไอ้ห่า" บอกไอ้สองคนที่ตอนนี้มันก็ยืนตาเยิ้มไม่ต่างกัน "ก็เด็กๆ มันน่าเอ็นดูหนิครับนาย" ไอ้นนลูกน้องมือซ้ายบอกพลางมองเด็กสาวที่เดินผ่านไปมาตาเป็นมัน "นั่นสิ น่าจับมาดูเอ็นจริงๆ" ถ้าได้สักคนกลับไปฟันคงจะดีมาก แต่ขอแบบที่มันไม่เล่นตัวไม่เรื่องมาก เอาเสร็จแล้วไม่มีมาเรียกร้องอะไรอีกนะ ถ้าเป็นแบบนั้นงานหยาบสัสๆ!  ไม่อยากติดคุกเพราะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์นะเว้ย มันดูน่าอาย รอไปได้สักพักน้องสาวผมก็ยังไม่เดินออกมาจากตึกสักที มีก็แต่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง จะว่าไปแล้วก็ใช้ได้เลยนะ หน้าตาสดใสน่ารัก ผิวขาวอมชมพู ถักเปียสองข้างติดโบสีขาวที่ปลายผม ตัวเล็กๆ กะความสูงคร่าวๆ น่าจะราวๆ ร้อยหกสิบเซ็นติเมตรได้   "ผมว่าคนนั้นสเปกนายเลยนะครับ" ไอ้นายพูดขึ้นแล้วชี้ไปที่เธอ เด็กสาวที่ผมมองอยู่ตอนนี้ "ตัวเล็กๆ หน้าตาน่ารักๆ" แหม่ มันช่างรู้ใจกูจริงๆ ลูกน้องคนนี้ "นั่นไง เธอมองมาที่นายด้วยครับ" ทีนี้ไอ้นนพูดบ้าง "เออ กูก็มองเธออยู่เหมือนกัน" จดจ้องกับดวงตาคู่สวยตรงหน้าอย่างไม่ลดละ เธอเองก็มองมาไม่เบี่ยงสายตาหนีเช่นกัน แสดงว่าต้องชอบผมแน่ๆ เลย "มึงสองคนรอดูน้องกูตรงนี้" สั่งลูกน้องให้รออยู่ที่เดิมไม่ต้องตามมา สาวเท้าเดินตะล่อมๆ เข้าไปหาเป้าหมาย ใบหน้าหล่อเหลาคลี่ยิ้มให้มากที่สุดเพื่อจะได้ดูเป็นมิตร เมื่อเห็นผมเดินเข้าหาเธอก็เลิกคิ้วสูงแล้วมองอย่างแปลกใจ "ชื่ออะไรจ๊ะคนสวย" อันดับแรกต้องถามชื่อไว้ก่อน "..." เธอเงียบไม่ตอบ แต่ใช้สายตามองผมตามเดิม “เรียนอยู่มอ.อะไรเหรอครับ” หน้าด้านถามต่อ ถึงไม่ตอบกูก็จะถามมีอะไรปะ “มอ.ห้าค่ะ มีอะไรหรือเปล่า?” เธอยอมตอบ "เอากันไหม พี่จ่ายให้ไม่อั้น" โพล่งถามออกไปตรงๆ แหม่ ก็เล่นมองกันขนาดนั้นไม่ต้องลีลาอะไรนักหรอก  "อะไรนะ!?" ท่าทีตกใจ ดวงตาเบิกกว้างขึ้น "ก็เห็นว่าจ้องมองพี่ขนาดนั้น ชอบอะดิ ถ้าชอบก็มาเอากันได้นะ เสร็จแล้วก็แยกย้าย" ก็รู้ตัวว่าหล่อ ไม่อย่างนั้นสาวๆ คงจะไม่มอง ไหนรูปลักษณ์ที่ดูดีจนสะดุดตาเข้าไปอีก  เฮ้อ เป็นคนหล่อนี่มันลำบากฉิบเป๋ง!  "ทุเรศมาก!" "เอ้า ด่าเลยเหรอวะ" ผิดคาด แม่งด่าผมแล้วมองมาประหนึ่งว่าเป็นขยะมูลฝอยเน่าๆ ที่น่าขยะแขยง "ใช่ค่ะ คิดยังไงมาชวนเด็กอายุสิบเจ็บไปทำเรื่องอย่างว่าฮะ" "แล้วกฎข้อไหนเขาห้ามว่าจะเอาเด็กอายุสิบเจ็ดไม่ได้?" ยิ่งเด็กยิ่งเด็ด แถมอร่อยหำกูด้วย "หนูจะแจ้งความ" "แจ้งเลย เดี๋ยวให้พ่อไปเคลียร์" พูดไปอย่างนั้นแหละ เอาเข้าจริงๆ พ่อแพ่นกบาลผมแตกแน่ที่อยู่ๆ ไปเข้าคุกเพราะคดีบ้าๆ "ไอ้โรคจิต!" "มาด่าๆ เดี๋ยวก็โดนตบด้วยปากหรอกครับน้อง" เผลอๆ กูจะเอาหำตบด้วยสิ!! "คำพูดคำจาพี่ขัดกับหน้าตามากเลยค่ะ เสียดายนะคะที่จิตใจวิปริตแบบนี้" พูดจบคนตัวเล็กก็สะบัดผมเปียใส่แล้วเดินไปยืนอยู่อีกมุมเสา ไม่รอช้าเดินตามไปแล้วยืนข้างๆ คนอย่างเจย์ไม่มีคำว่าไม่ได้ เล่นตัวแบบนี้น่ะไม่รอดเงื้อมมือหรอกนะ เดี๋ยวไม่เกินสิบนาทีก็วิ่งตามเหมือนหมาเห็นกระดูก "เอาดีๆ ดิ พี่พูดจริงนะ ถ้าหนูยอมมีอะไรกับพี่พี่จะจ่ายให้ไม่อั้นเลย" เสนออีกครั้งเพราะคิดว่าเธอน่าจะเปลี่ยนใจ "นี่พี่กำลังคุกคามอยู่รู้หรือเปล่า อีกอย่างหนูไม่ใช่ผู้หญิงขายบริการนะ" มองหน้าตาขวางใส่ "ถ้าอยากมากก็ไปหาซื้อกินเอาค่ะ ไม่ใช่เที่ยวมาขอแบบนี้ บ้ากามชะมัด ไอ้หื่น!" ไม่วายจะทิ้งทายด่ากูอีกอีเด็กนี่ "ปากแจ๋วว่ะ อีกอย่างอย่าเล่นตัวไปเลยยัยหนู คนอย่างพี่เจย์ใช่ว่าจะได้นอนด้วยง่ายๆ นะ นอกเสียจากว่าจะเป็นฝ่ายถูกใจก่อนแล้วไปขอน่ะ ให้คิดทบทวนอีกรอบ" เอามือล้วงกระเป๋าแล้วยืนเท่ๆ รอฟังคำตอบจากปากเด็กสาวอีกครั้ง ซึ่งแน่นอนว่าครั้งนี้ต้องไม่มีคำปฏิเสธอีกเป็นแน่ "ไม่ค่ะ!" ตอบปฏิเสธแล้วเดินบิดก้นออกห่าง คราวนี้เธอเลือกเข้าไปท่ามกลางกลุ่มคนหมู่มากเพื่อกันไม่ให้ผมเข้าไปวอแวได้อีก เด็กนี่แม่งนอกจากปากจะแจ๋วแล้วยังเล่นตัวอีกนะมึง!  "อ้าวพี่เจย์" เสียงใสเรียกขึ้น ผมหันไปตามเสียงก็เห็นเด็กสาวเดินต้วมเตี้ยมมาหา ทว่าในมือถือสัมภาระพะรุงพะรังไปหมด "หอบอะไรมาอีกน่ะ" ถามน้องสาวแต่สายตาก็ไม่วายที่จะหันกลับไปมองเด็กนั่น คอยดูเถอะ ถ้าไม่ได้เอาเธออย่าเรียกว่าเจย์ ให้เรียกไอ้หมาได้เลย!!