My student teacher(TAGALOG)

CHAPTER 4

pumasok ako ng aming paaralan na bakas sa aking mukha ang nangyari.

dahil yun yung unang hinding hindi ko makakalimutan na pambabastos saakin.

18 palang ako pero naranasan ko na mahalay ako ng isang lalaki!!

"bes? kamusta? parang lutang na lutang ka ngayon ah!?" bakit?

ha? wala ah,may iniisip lang akong.pag mamaang maangan ko sa aking kaibigan.ayoko kaseng naglalabas akong ng nararamdaman ko sa iba dahil nahihiya ako at wala akong lakas ng loob na sabihin ang nangyari saakin .

Natapos ang isang buong klase ko na parang wala akong natutunan dahil di mawala sa isip ko ang hayup na anak ng step mom ko!

umuwi ako ng bahay na parang wala lang sa step brother ko ang nangyari,

"dahil narin siguro isa syang PWD kung kaya parang wala lang yun sakanya"

umiiwas ako sakanya na baka gawin nya ulit saakin yun.tabi parin kame natutulog pero nilalagyan ko nalang ng unan sa gitna dahil no choice ako maliit lang ang aming bahay at wala rin akong ibang matutulugan.

lumipas ang mga bwan na hindi na si papa ang nabibigay saakin ng baon sa school . kinuha na kase ako ng aking pinsan/ninang ko sya ang nag bibigay ng suporta saakin sa pag aaral ,dahil napansin siguro ng aking ninang na di na ako masyadong napapansin ng aking papa kaya kinuha nya nalang ako sa pangangalaga ng aking papa . minsan pumupunta parin ako kila papa dahil gusto ko parin syang makita kahit papano.at minsan kong nakabiruan si papa.

pa! may boyfriend na ko!

we? ikaw magkaka boyfriend?

oo pa! parang wala ka namang tuwala sa lahi natin e. sabay halakhak

sinusubukan ko lang sabin iyon dahil gusto kong malaman kung papayag naba si papa magka boyfriend ako. pero ang totoo nyan ay wala naman talaga akong boyfriend.

baka sakaling may manligaw atleast may basbas na ni papa. napangiwi ako sa naisip kong yun.

umaga ngayon at pupunta ako sa ate ko upang ibalita sakanya na bibinyagan na sa susunod na lingo ang aking pamangkin. at kuya ko namab ay nag punta sa isang mall upang bumili ng kaylangan para sa binyag ng kanyang anak.

kumpleto na ang lahat ng kaylangan para sa darating na binyag,

habang nasa school ako ay may tumawag saakin!

"hello april!"

oh kuya bakit?

si papa!wala na!

natulala ako,halos di kuna masagot ang mga sinasabi saakin ni kuya.

tumutiulo ang aking mga luha habang nakaupo ako sa aking upuan. nakita ni jane nung nakita nya akong umiiyak at nilapitan nya kaagad ako.

huy! bes anyera sayo?

hindi ko sinagot ang tanong nya na yun, kase diko parin matanggap na wala na ang aking papa!!!

umuwi ako ng bahay,naabutan ko si papang bakahiga pa sa higaan nyang wala ng buhay! diko alam ang gagawin ko kaya umiyak nalang ako ng oagka lakas lakas sa sakit na nakita ko na wala na ang papa ko. habang tinititigan ko si papa ay naisip ko si mama,magkasama na silang dalawa,magkikita na sila ulit at mag sasama ng habang buhay