NAKATITIG ang aking mga mata sa screen ng cellphone ko at nagdadalawang isip kung tatawagan ko ba si Tristan o hindi. Nangyari na ang kinatatakutan naming dalawa. Ang magbunga ang kasalanang hindi namin sinasadya.
Dapat ko pa bang sabihin sa kaniya na buntis ako? Pero kung hindi ko sasabihin, para ko na rin siyang tinanggalan ng karapatan sa sarili niyang anak? Pero kung sasabihin ko naman, mas lalong lalaki ang problema. Pero kahit hindi ko sabihin, malalaman at malalaman ng media at ng mga tao na buntis ako sapagkat lalaki ang tiyan ko. Si Tristan ang iisipin nilang ama ng anak ko.
Ang gulo! Sobrang gulo ng isip ko. Para akong masisiraan ng bait.
Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko.
Nanginginig ang buong katawan ko sa pinaghalong kaba at takot.
Tuluyan nang masisira ang pagkakaibi
