Kaçış/ 13. Bölüm
*
Biz tekneye doğru yaklaşırken dudaklarımın arasından beklemediğim bir anda yutamadığım yumru hıçkırık olarak kaçtı. Mani olamadığım yaşlar bir hüznün seramonisi gibi arabanın içerisinde yakalandığında, yanımda duran adam bana şaşkınlıkla bakıyordu.
Sonun en sonuna doğru giderken ayrılığın eşiğinde durduğum yer, koca bir hıçkırık olarak düşüyordu dişlerimin arasından...
Ben çocukluğa dair hiçbir anımı tam olarak hesaplayamazdım. Aileden olduğunu bildiğiniz ve aile içerisinde hiçbir zaman net bir varlığını hissetmediğiniz biri mevcut iken, tam olma hissi hiçbir zaman ele avuca gelebilecek kadar sağlam olmuyordu. Bu yüzden kendime dair tanımlayabileceğim bütün anılar eksikti. Bu topraklar üzerinde gördüğüm son manzaraya bakarken de içimde hissettiğim en belirgin duygu
