“Sir,” naiilang na sambit ni Dorothea.
Katatapos lang ng shooting nila at nagulat siya ng bigla na lang siyang hilahin ni Miguel at dalhin sa medyo tagong bahagi ng isla.
“Sabi ko naman sa'yo 'di ba mas gusto kong tinatawag mo ako sa pangalan ko.”
Gulat na nag angat ng tingin si Dorothea nang marinig ang sinabi ng binata. Hindi makapaniwalang pinagmasdan niya ang seryosong mukha nito. Parang gusto nang sumabog ng puso niya habang nakatitig siya dito.
Sa loob ng ilang linggo na hindi niya ito nakita ay hindi niya akalain na makakaramdam siya ng ganoon na para bang gusto na niyang ihagis ang sarili kay Miguel at magkulong sa mainit na mga bisig nito.
Huminga siya ng malalim para kalmahin ang buong sistema niya na kanina pa nagwawala. Hindi na niya alam ang eksaktong nararamdaman niy
