“Ang labo mo naman, 'tay! Sinabi ko naman po sa inyo na okay na okay na ako.”
Nakasimangot na naupo si Dorothea sa isang bakanteng silya at balak na sanang kumain, kung hindi lang niya narinig ang sinabi ng ama. Biglang uminit ang ulo nito nang ipaalam niya na pwede na siyang bumalik sa trabaho dahil naiinip na siya at tama na ang mahigit isang buwan na pahinga niya.
Ang sabi nito ay maghanap na daw siya ng ibang trabaho dahil ayaw na nitong maulit pa ang nangyari sa kaniya. Baka pwede pa daw niyang mapakiusapan si Donya Leticia na bigyan siya ng ibang trabaho maliban sa pagiging bodyguard ni Miguel.
Kahit natatakam na siya sa umuusok na sinangag at pritong isda ay hindi naman niya magawang kumain. Biglang tumamlay ang pakiramdam niya dahil sa sinabi nito.
Sinulyapan siya ng tatay
