(Facing the truth)
“OKAY KA LANG BA, Fortney?” tanong sa kanya ni Karen habang nagmamaneho ito. Tulala siya na nakatungo lamang. Magkasalikop ang dalawang niyang kamay na tila nananalangin kasabay ng walang sawang pagbuhos ng mga luha mula sa kanyang mga mata.
Pasinghut-singhot siyang tumango.
“Maam Fortney, sorry po talaga. Hindi po namin nais na maging ganito ang mangyari. Sorry po talaga, Maam Fortney,” ani ni Ali na nasa passenger seat.
“Fortney, magpahinga ka muna habang nasa biyahe tayo. Gigisingin ka na lang namin kapag nakarating na tayo ng mansiyon.”
“Maam Fortney,” si Ali. Inabot nito ang isang box ng tissue.
“Ano ang sakit ni Dad, Ali? Malubha ba talaga ang lagay niya?” aniya sa pagitan ng pagpupunas ng luha sa mukha.
“Maam Fortney, huwag kang mabibigla.” Sunod na inabot
