Sabahın erken ışıkları perde aralarından süzülüp odayı usulca aydınlatıyordu.
Göz kapaklarım yavaşça aralandı, ilk fark ettiğim şey sessizlikti.
Yanımda kimse yoktu.
Yine gitmişti.
Yatağın diğer yanı hâlâ sıcak sayılabilecek kadar ılıktı, ama o artık orada değildi. Yavaşça doğrulmaya çalıştığımda bedenimden keskin bir ağrı yükseldi. Nefesim kesildi, birkaç saniyeliğine hareket edemedim. Sonra dişlerimi sıkarak ayağa kalktım ve banyoya yöneldim.
Aynadaki yansımam yorgundu, gözlerimin altında beliren morluklar gecenin izleriydi.
Metal musluğun soğukluğu avuçlarıma değdiğinde ürperdim. Sonra o keskin fark ediş geldi — regl olmuştum.
İçimden geçen tek cümle şuydu.
“Şimdi bunun acısına nasıl dayanacağım?”
Sıcak duşa girip suyun tenimdeki gerginliği almasını bekledim. Birkaç dakika boyu
