Arranged Marriage To My Boss

Chapter 18

CHAPTER 18:

Nagising ako sa sinag ng araw na tumatama sa katawan ko. Teka, anong oras na ba? Ayoko muna imulat ang mga mata ko dahil pilit kong inaalala ang mga nangyari kagabi.

That was one of my favorite nights with him.. The way he kissed every little part of my body. Oh..no kahit nakapikit ako alam kong nagbblushed nanaman ako. Isa din yun sa mga moment na babalik balikan ko pag malungkot ako. It was a pleasurable punishment... I giggle hindi ko maimagine na ginawa talaga namin yun.

Naramdaman ko naman ang pag galaw ni Zach sa tabi ko. Hinihintay ko na yakapin niya ko pero di niya ginawa kaya minulat ko na ang mga mata ko.

I smiled happily too happy to be distract and look at him. Nakaupo siya sa gilid ng kama malayo sakin. Hindi ko naman inaasahan ang emosyon na nakita ko sa muka niya he looks so pale nakakunot din yung noo niya na tila may hindi maganda sa umaga. Pinagsisihan kaya niya yung nangyari kagabi? Hindi ko ba siya napasaya?

"What's wrong?" Nag aalalang tanong ko.

"Sorry" Ang tanging salitang binitiwan niya. Hindi ko naman maintindihan bakit siya nag sosorry.

"Para saan?"

"For hurting you" His eyes tightened.

"For hurting me?" Ano bang nangyayari? Naguguluhan ako.

"I'm sorry Iris. I'm sorry.. I'm sorry.." He closed his eyes paulit ulit niya lang na sinasabi yan tumayo ako kahit wala akong saplot ano pa nga ba nakita na naman niya ito. Then I felt a lot of soreness in my body hindi ko na lang ininda dahil kailangan niya ko.

Hinawakan ko ang kamay niya na nakahilamos na ngayon sa muka niya.

"Zach? I asks, worried. "What's wrong? What's bugging you? Hindi kita maintindihan"

He looked at me with pain in his eyes "See this" Tinaas niya ang braso ko.

Sinundan ko naman ang mga mata niya at ngayon alam ko na kung bakit. May bruise yung wrist ko dahil sa pagkakatali niya sakin kagabi. Which I really expected.

Mas nagulat ako sa nakita ko sa buong katawan ko pinaghalo halong bruise at hickey (love bites) pati sa shoulder, sa dibdib ko, tummy pababa pero sa legs ko naman wala ang sumunod na is yung sa ankle ko paikot siya dahil padin sa pagkakatali niya sakin napahigpit lang siguro ng konti pero hindi ko siya sinisisi. Naenjoy ko naman right?

"Wow" I said, trying to hide the shock. "Hindi naman masakit infact hindi ko rin naman siya naramdaman kagabi. Don't worry Zach I don--"

"Stop" He interrupted me. "Don't tell me you don't mind, do not tell me your okay when you're really not" His voice is sharp.

"Zach pero ayun naman talaga yung totoo"

"Stop it Iris" He closed his eyes again tila hindi niya gusto ang nakikita niya "Just please stop. I can't take it." Nasaktan ako sa sinabi niya.

"Now, I am hurt" I whispers.

Tumingin naman agad si Zach sakin nang nag aalala. "I'm sorry kasalan ko ang lahat hindi ko sana ginawa yun sayo. I won't do that again. Never"

I sighed "Hindi mo ba naiintindihan Zach? Nasasaktan ako dahil hindi ka na naman nakikinig sakin feeling ko pinagtatabuyan mo nanaman ako katulad nung unang buwan natin na magkasama dito. Nasasaktan ako dahil alam ko nasasaktan ka din ngayon. Stop blaming yourself Zach pareho lang naman natin ginusto ito" Nagccrack na yung boses ko tumingala ako dahil nagbabadya na yung mga luha ko.

Bigla naman niya ko hinila at niyakap "I'm sorry.. I got carried away Iris, hindi ko namalayan nasasaktan na pala kita"

Hindi padin siya nakikinig sakin.

"Ilan beses ko ba sasabihin sa makulit mo na utak na hindi ako nasaktan?" I soabed. Oh crap nagiging emosyonal nanaman ako. Feeling ko kase lalayo nanaman siya sakin.

"Shh. Don't say that, you are hurting me. You're lying"

"Well, I'm not"

"No, you don't"

Kumawala ako sa pagkakayakp niya. "You're ruining this Zach hindi mo ba alam kung gaano ka importante ang nangyari satin kagabi? Kung gaano kasaya sa pakiramdam? For godsake, it was one of the best wild night of my life"

There was a suddenly amusement on his face. Finally. Pero nawala agad yun pilit niyang tinatago.

"Don't tell me you didn't enjoy it? Alam ko hindi pa ko marunong masyado pero pwede naman siguro na---" Tanong ko.

"Dammit Iris kaya ka ba nagkakaganyan dahil iniisip mo hindi ako nagenjoy? It was the best of all. I never felt that before. Never with someone. Never Iris"

"Really?" I smiled a little.

"Yes" Then he caressed my hair down to my neck dinadaanan niya isa isa yung mga bruises sa katawan ko.

"Be honest. Masakit ba?" Tanong niya ulit habang pinagmamasdan ang nasa braso ko.

"A little"

"I'm sorry again" Then he kissed it.

"Don't be" And for the first time in my life nahawakan ko yung buhok niya na hindi siya nagfflinched. Nakahawak lang ako sa buhok niya habang hinahalikan niya isa isa ang mga bruises sa wrist sa braso umakyat sa leeg ko. "I'm sorry" He kissed it again.

"Sorry" Again and again pababa na sa katawan ko.

"I shouldn't done that in first place" Bumaba pa ng bumaba.

"Sinabi mo sana.. You should have told me to stop " Hanggang sa makaabot sa ankle ko "You should have told me if it is too much" Then he stopped staring at my eyes painfully.

"Yes it's too much"

His expression changed like I slap him in the face.

"Sobrang nakakabaliw sa pakiramdam, sobrang nakakaoverwhelm what you did Zach is too mind blowing. You don't know how happy I was awhile ago"

"Mind blowing? Overwhelm? Too happy?"

"Oo Zach, Wala pa ba nagsasabi sayo niyan?"

Umiling siya.

"Kahit yung mga past slaves mo?"

Umiwas siya ng tingin sakin na parang may ayaw siyang sabihin.

"I never let them talk. Pagkatapos namin gawin yun pinapaalis ko na sila agad"

"Oh" That was new. Pero pakiramdam ko may tinatago siya sakin. Na ayaw niyang sabi, I know hindi pa siya handa.

"I feel better" Ngiting sabi ko. To distract him.

"I'm glad to hear that" He half smile pero hindi umaabot sa mata niya. Oh..he's still upset. Ayoko nalulungkot siya feeling ko tuloy ang layo layo niya sakin ngayon.

"Don't be upset. We can do it better next time" I tried to tease him but he frown.

Hindi naman siya sumagot. Sumimangot ako, I guess there would be no next time.

* * *

Nasa sasakyan kami ngayon papunta sa office actually ayaw ni Zach na pumasok ako magpahinga na lang daw muna ako sa bahay pero di ako pumayag. Hindi makakabuti sakin mag stay sa bahay lalo na't wala siya. Mamimiss ko kasi siya agad.

"You will call me if it still hurt and when it get worse, okay?" He said anxiously.

"Sir yes sir" I tried to put enthusiasm in my voice.

Hindi nanaman siya sumagot tila may bumabagabag sa kanya. Kaya nakarating ako sa desk ko nang malungkot.

"Atey anong problema mo?" Nag aalalang tanong sakin ni Romeo.

"Boys"

"Ha! Finally meron na ulit si Ex ba yan?"

"New"

"Ikaw ha di kana nagkekwento sakin at teka muka kang may sakit atey. Masama ba pakirmadam mo?" Crap. Ngayon ko lang ulit naalala na mausisa pala si Romeo.

"Hindi naman. Kulang lang sa tulog siguro"

"Asus! Alam na atey! Nilalamig ka ba? Bakit naka long sleeves ka ata ngayon?" Tanong nanaman nito sakin namutla ako.

"My new fashion style" Pinilit ko magjoke.

"Talaga lang huh? Teka! Alam mo na ba na nalipat si Miggy sa ibang department?"

Nanlaki mata ko "What?"

"Oh yes atey! Utos yun nang nasa taas hindi nga namin maintindihan masyadong mabilis naman ata ilang days palang diba?" Inaayos na nito ang mga papeles sa table niya.

"Oo nga ano nanaman kaya pumasok sa utak ng boss natin?"

"Malay ko ba. Hindi na tayo nasanay hehe"

Feeling ko ang bagal ng mga oras ngayon dahil hindi man lang nagpaparamdam si Zach, Lumalayo ba siya sakin? Iniisip ko pa lang nahihirapan na ko huminga.

Lunch break, napagpasyahan ko na puntahan si Zach pero pag sineswerte ka nga naman.

Pasakay pa lang ako ng elevator ng may tumawag sa likod ko.

"Marie!" Sino pa nga ba tumatawag sakin niyan?

Pilit akong ngumiti, "Oh hi, Miggy may kailangan ka ba?"

"May sasabihin sana ako sayo" Nakakapanibago tono ng pagsasalita niya. parang ang bait.

"What is it? Spit it out"

Hinawakan naman ni Miggy ang kamay ko na ikinagulat ko.

"Marie, gusto ko lang magsorry sa nagawa ko sayo nung mga nakaraan araw"

Crap. Pinagtitinginan kami ng mga katrabaho ko.

"Wala yun. Napatawad na kita" Gusto ko lang talaga makapunta na kay Zach.

"Totoo? Salamat Marie ha, pasensya na sa mga nagawa ko. Kagabi ko lang napagtanto na wala na talagang pag asa na magkabalikan tayo" Niyakap niya ko. Er, hindi ako komportable.

I tap his back lightly.

"Friends?" Bulong niya hindi padin humihiwalay sakin.

"Yes, friends" Awkward laugh here.

Mas lalo pa humigpit ang yakap niya sakin. Napapikit ako dahil biglang sumakit ang katawan ko.

"Get off your hands of her, Mr. Cruz" That dangerous dark voice. I'm surely familiar with.

Bumitiw naman agad si Miggy sakin.

"Mr. Esqueza" Bati ni Miggy.

As my head turn to Zach direction. Bumilis nanaman ang t***k ng puso ko pero ang pinta ng muka ni Zach mukang iritable na hindi mo gugustuhin makipagtalo.

"Sir" Bati ko hindi naman nagbago ang expresyon niya nakatingin lang siya sakin.

"I have something to tell you" His voice is icy cold. Crap, Miggy panira ka talaga! Galit nanaman tuloy siya sakin.

"I'll be there Sir, just give me a mi---"

"Now" He ordered.

I sighed, Dali dali naman akong tumakbo at pumasok sa elevator.

"I'll see you around, Marie" Says Miggy.

I saw Zach jaw tightened. Oh, come on Miggy! Ano bang ginagawa niya?!

"Mr. Esqueza? Ang sinasabi ko po kanina mas tataa--- "

"Later Mr. Marinas, I'll talk to the board later. Tell them to wait." He said in a flat tone.

"Yes, Sir"

Crap.

Bumukas ang elevator sinundan ko naman si Zach yung Secretary niya naman umiiling iling habang nakatingin sakin.

Yeah, I know. Sagot ng isip ko

Nang makapasok naman kami sa office niya sinara agad ni Zach yung glass door. This is going to be a hell damn fight.

"What was that?" He hissed.

"A friendly approach?" I said.

Hindi padin ako umaalis sa tabi ng pinto ayokong lumapit sa kanya natatakot ako.

Nakatayo lang naman si Zach sa gilid ng table niya.

"Friendly approach Iris? Wag mo kong lokohin that Miggy guy was your ex boyfriend"

"And so Zach?"

"Sir" He corrected.

"Uh, stop that. Stop starting your goddamn rules again!"

He's getting on my nerve! Parang kanina lang okay na sa kanya na tawagin ko siyang Zach ngayon Sir nanaman ang gusto niya. Masakit! Dahil pakiramdam ko ang role ko lang sa buhay niya ay maging Slave!

Me as a fvcking Slave for 9 months!

He looks at me, disbelief.

"You signed that goddamned contract Iris, ipapaalala ko lang sayo you are not allowed to have relationships with other guy!"

"For Pete's sake Zach" His eyes darken "Oh whatever Master of the whole universe gusto niya lang humingi ng tawad sa mga nagawa niya sakin may masama ba dun?!"

"Do you think I would believe that? That Miggy is obsessed with you Iris until now! He still wants you and your fvcking body. And I can't take it lalo na pag tinitingnan ka niya na parang gusto ko niyang hubaran!"

I was speechless for a moment. My Zach is jealous over Miggy? Hindi ako makapaniwa, ingrown palang ni Zach walang wala na kay Miggy.

"Zach.. He's just an Ex kaya nga X dahil tapos na " Yes, I need to explain this to his thicken skull.

"Stay out of him, Iris" He threatened. As ever hindi padin siya nakikinig sakin.

"You don't believe me, Do you?"

Hindi siya sumagot nakatingin lang siya ng deretso sa nga mata ko.

"You don't trust me" It's not a question.

"Of course I trust you Iris. That Miggy guy is the one I don't trust. I'm just trying to protect what's mine" He breath heavily "At hindi ko gusto na may kahati ako lalo na pagdating sayo Iris, that's my number 1 rule"

Nagsasaya ngayon ang puso ko dahil sa mga narinig ko gusto kong tumakbo at yakapin siya. But I don't think it will make him happy.

"Maybe we should tell them we're married" Out of the blue niyang sabi.

I look at him, my eyes panicked "Not now. This is not the right time alam kong nadadala ka lang sa emosyon mo Zach"

His brows creased "Are you ashamed of me Iris? "

"Of course not! Let me just adjust myself to this okay? You know yung mga kaopisina ko hindi sila matutuwa pag nabalitaan yan" Mas lalo nanaman silang magagalit sakin. At pag iisipan ako ng masama-__-

"The hell we care?" His voice still irritated.

"Just please, Zach intindihin mo naman ako kahit ngayon lang"

He gritted his teeth "Sa tingin mo hindi kita iniintindi Iris? Kung alam mo lang kung gaano kalaki ang inaadjust ko sa sarili ko para lang sayo"

Siya nag aadjust sakin? Baliktad ata diba ako ang nag aadjust sa napaka moody na ugali niya?

We both startled, nang may kumatok sa pinto.

"Sir, the board is waiting. And you still have 3 important meetings to attend today"

"Tell them to wait or quit the s**t out of here" He snapped.

Wala naman nagawa yung secretary niya kaya napa oo na lang.

Tahimik lang kami ng ilang sandali. I hate this long space between us and I hate fighting with him it makes me feel sick.

Nang wala padin nagsasalita inayos na ni Zach ang business suit niya.

"Hahatid na kita sa elevator" Sumunod na lang ako at hindi na sumagot.

His Secretary looks at me.

Umiling ako, huminga siya ng malalim then mouthed 'its okay'

"By the way I'll be leaving tonight for some out of the town meeting. Babalik ako ng 24 ng umaga. Just letting you know"

Bumukas ang elevator. He kissed me in the forehead but still aloof.

"Have a good day Ms. Villafuente" Huling sabi niya bago sumara ang elevator.

Worst. I feel worst ang layo layo na nga niya sakin ngayon tapos aalis pa siya. At ngayon na lang niya ko tinawag ulit ng Ms. Villafuente.

I sighed. Napasandal ako sa wall ng elevator. Magkaaway kami at hindi ko alam kung paano ako makakasurvive sa halos 24 hours na mawawala siya.